نمودن وى در گهواره است ، نعمت ديگر تعليم كتاب و حكمت و تورات و انجيل است كه تمامى اين علوم يكباره و بدون تدريج به آن جناب القاء شده و او همه آنها را به صورت يك امر واحد الهى تلقّى نموده است ، و در ادامهء كلام نعمت دميدن در مجسمهء گلى پرنده و ذى روح شدن آن و شفا دادن كور مادرزاد و مريض جذامى از حيث آنكه لفظ ( اذ ) تكرار نشده است ظهور دارد در اينكه خلقت پرنده و شفا دادن كور مادرزاد و جذامى همه به دنبال هم و بدون فاصله زمانى بوده و تكرار كلام ( باذنى ) گوياى عظمت مسأله خلقت و افاضه حيات است و نعمت ديگر زنده كردن مردگان مىباشد و ظاهر كلام چنين است كه آن حضرت مردگان مدفون را زنده و از قبر خارج مىنموده است و از لفظ جمع ( الموتى ) استفاده مىشود كه اين امر مكرّر اتّفاق افتاده است ، و نعمت ديگر نجات دادن و كفايت كردن آن جناب از شرّ بنى اسرائيل مىباشد ، چون آنها قصد آزار عيسى عليه السّلام را نمودند و خداوند شرّ آنها را از وى دفع نمود ، بنى اسرائيل با اينكه اين همه معجزات آشكار را از عيسى عليه السّلام ديدند كه دالّ بر صدق نبوّت و رسالت آن جناب بود ، با اين وجود كافران از آنها ، رويگردان شدند و ايمان نياوردند
( وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ )
« 1 » ، ( نيرنگ كردند و خدا نيز با آنان نيرنگ نمود و خدا بهترين نيرنگ زننده است ) .
( 111 )
( وَ إِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَ بِرَسُولِي قالُوا آمَنَّا وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ )
: ( و به ياد آور روزى را كه به حواريّون الهام كردم كه به من و به فرستادهام ايمان بياوريد و آنها گفتند : ايمان آورديم و شاهد باش كه ما مسلمانيم ) ، حوارّى انسان ، خاصّان او مىباشند و آنها همان كسانى هستند كه زمانى كه عيسى عليه السّلام فرمود :
( مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ )
، ( چه كسانى ياوران من در راه خدا هستند ) ، آنها گفتند :
( نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ )
« 2 » ، ( ما ياران خدا هستيم ) ، همانا خداوند مىفرمايد : ما آنها را با الهامى از جانب خود به سوى
هامش
( 1 ) - سوره آل عمران ، آيه 52 .
( 2 ) - سوره آل عمران ، آيه 52 .