كفّار است تا آنكه دليل آشكار ندارد ، محكوم شود و آنكه دليل آشكار دارد پا بر جا بماند ، يا اينكه معجزات براى تنوّع طلبى و نوخواهى كفّار نازل شده است مانند شتر صالح و همچنين ساير معجزات ترسناك مانند معجزات موسى بر قوم فرعون مثل هجوم ملخ و شپش و قورباغه و يا طوفان نوح و يا باد صرصر قوم عاد ، و يا اينكه معجزات نشانههايى است كه هنگام حاجت براى مؤمنان نازل مىشود ، مانند نزول مرغ بريان و ترنجبين براى بنى اسرائيل ، امّا درخواست حواريّون از چنين معجزهاى با اين حال كه معجزات بسيارى را از عيسى عليه السّلام ديده بودند در واقع به تنوع و نو خواهى آنها بر مىگردد كه چيزى را از نزد خود ابداع كرده و آن را طلب نمودهاند ، بعد از آنهمه آيات روشن اين معجزه خواهى از قبيل تنوع طلبى و درخواست معجزهاى بعد از معجزات عديده است و اين امر عظيم و خطيرى است كه اينها به آن مبتلا شدهاند و لذا حضرت عيسى در مقام توبيخ آنها كه كلامى شبههآور گفتهاند ، مىفرمايد : اگر مؤمن هستيد از خدا بترسيد ، چون اينها معجزه بى جا و بدون حاجت خواستهاند و اين امر بازى كردن با آيات الهى است .
( 113 )
( قالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْها وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا وَ نَكُونَ عَلَيْها مِنَ الشَّاهِدِينَ )
: ( آنها گفتند : ما مىخواهيم از آن بخوريم و قلبهايمان مطمئن شود و بدانيم كه تو در دعوى خود به ما راستگو بودهاى و ما بر آن از گواهان باشيم ) ، اينها به جهت اعتذار و موجّه ساختن درخواست خود گفتند : غرض ما از اين معجزه خواهى چهار چيز است :
1 ) خوردن ، و گويا مرادشان از ذكر اين جهت آن بود كه بگويند غرض ما غير عقلايى و بازيچه نبوده است ، بلكه مىخواستيم از آن بخوريم .
2 ) اطمينان قلب ، كه عبارت است از آرامش آن و بيرون شدن خاطرات منافى با اخلاص از درون قلب و اينها اين دليل دوّم را ضميمه كردند ، چون امر جميل و پسنديدهاى است .