در قرآن كريم مىفرمايد
( وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ )
« 1 » ، ( هر آينه از پيامبران پرسش خواهيم كرد ) .
[ آيهء ( 111 - 110 ) در باب معجزات عيسى عليه السّلام ]
( 110 )
( إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَ عَلى والِدَتِكَ إِذْ أَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَ كَهْلًا وَ إِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنْفُخُ فِيها فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِي وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى بِإِذْنِي وَ إِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرائِيلَ عَنْكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ )
: ( زمانى كه خداوند فرمود : اى عيسى ، پسر مريم به ياد آور نعمتم را بر خودت و بر مادرت هنگامى كه تو را بوسيله روح القدس يارى كردم و با مردم در گهواره و پيرى سخن گفتى و زمانيكه به تو كتاب و حكمت و تورات و انجيل آموختم و هنگامى كه به اذن من از گل صورت پرندهاى ساختى و به اذن من در آن دميدى و به اذن من به صورت پرندهاى به پرواز در آمد و كور مادر زاد و بيمار جذامى را به اذن من شفا دادى و مردگان را به اذن من زنده و از گور خارج كردى به ياد آور روزگارى را كه من تو را از شرّ بنى اسرائيل حفظ كردم ، همان بنى اسرائيلى كه وقتى برايشان معجزات آشكار آوردى ، كفّارشان گفتند اين جز سحرى آشكار نيست ) ، اين آيه معجزات آشكارى را كه بدست عيسى بن مريم عليه السّلام ظاهر شده بر مىشمارد ، امّا اينكه علاوه بر شمردن معجزات بر او و مادرش منّت مىگذارد و مىفرمايد : همهء اين معجزات كه ظاهرا به عيسى عليه السّلام اختصاص دارد در حقيقت نعمتهايى است كه خداوند بر او و مادرش ارزانى داشته است ، امّا نعمت ولادت ، كه چون عيسى عليه السّلام بدون پدر متولد شد اين نوع از ولادت نعمت خاص الهى بود كه شامل او و مادرش گرديد و نعمت تأييد به وسيله روح القدس كه مسلّما غير از نعمت وحى است ، چون در اين صورت شامل ساير انبياء نيز مىشد ، بلكه مراد همان تأييد الهى در صحبت
هامش
( 1 ) - سوره اعراف ، آيه 6 .