مىكنم » اينها سوگند لغو نيستند و ظاهر آيه اين است كه منافات ندارد ، با اينكه شارع مقدس گفتن « و اللّه فلان حرام را مرتكب مىشوم يا و اللّه فلان واجب را ترك مىكنم » را جزو سوگندهاى لغو بشمارد و اثرى براى آن قائل نشود ، چون هر عملى كه سوگند بر انجام آن يا ترك آن خورده مىشود بايد آن عمل و يا ترك آن رجحان داشته باشد و گرنه لغو و بىاثر است .
( تعقيد ) مبالغه در عقد است و فقط شامل سوگند مورد تأييد شرع مىشود و مىفرمايد : اگر سوگند را شكستيد كفّاره دارد و ( كفّاره ) عبارتست از عملى كه به وجهى از وجوه زشتى معصيت را بپوشاند و يا عملى كه گناه را محو كند ، خداوند مىفرمايد ، كفّاره شكستن سوگند سه چيز است كه با لفظ ( او ) ترديد بين آنها معلوم مىگردد ، يعنى هر سه واجب نيستند ، بلكه يكى از آنها براى كفّاره كفايت مىكند و انسان بين هر كدام از آنها مخيّر است و ترتيبى بين آنها وجود ندارد كه در صورت عجز از اوّلى ، دوّمى واجب شود ، بلكه هر سه در عرض هم هستند ( يعنى يا روزى دادن ده مسكين يا لباس پوشاندن به آنها « از نوع خوراك و پوشاك متوسط كه به خانوادهء خود مىدهيد » و يا آزاد كردن بنده ) و در صورت عجز از اين سه مورد بايد سه روز ، روزه بگيرد ، و مىفرمايد : اين كفّاره سوگندهاى مشروع و معقودى است كه مىشكنيد و خداوند اين احكام را به وسيله پيامبرش براى شما بيان مىكند تا شايد با ياد گرفتن و عمل به آنها از خدا شگر گزارى نماييد .
[ آيهء ( 89 - 87 ) نهى از شراب و قمار ]
( 90 )
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ )
: ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، همانا شراب و قمار و بتها و سنگهايى كه براى قربانى نصب شده و چوبههاى قرعه ، پليد و از اعمال شيطانى هستند ، پس از آنها دورى كنيد ، شايد كه رستگار شويد ) ، ( خمر ) عبارتست از هر مايعى كه در اثر تخمير خاصيّت سكر آورى و مست كنندگى به خود گرفته باشد و خوردنش عقل را سبك نمايد و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و سلم فرمود ( ملعون ملعون من جلس