هيچ اثرى ندارند ، بنابراين نام مؤمن ، يهودى ، صابئى يا نصارى باعث سعادتمندى دنيا يا آخرت نمىشود ، بلكه آنچه موجب سعادت دنيا و آخرت مىگردد ، ايمان به خدا و روز جزا و عمل شايسته است و لذا اينها اگر چنين باشند هيچ ترسى از موارد ناخوشايند احتمالى و هيچ خوفى از مكاره واقع شده نخواهند داشت و خداوند سعادت اخروى آنها را تضمين مىنمايد و ما در خصوص اين مطلب در تفسير سوره بقره ، آيه 62 بحث كرديم .
( 70 )
( لَقَدْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْ رُسُلًا كُلَّما جاءَهُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُهُمْ فَرِيقاً كَذَّبُوا وَ فَرِيقاً يَقْتُلُونَ )
: ( به تحقيق ما از بنى اسرائيل پيمان گرفتيم و بسوى آنها پيامبرانى فرستاديم ، هر زمان پيامبرى با احكامى كه مخالف هواهاى نفسشان بود نزد آنها فرستاديم عدّهاى از آنها را تكذيب كردند و عدّهاى را به قتل رساندند ) ، مىفرمايد : ما از بنى اسرائيل پيمان گرفتيم كه مطابق شريعت و احكام عمل كنند و پيامبرانى هم بسوى آنها فرستاديم تا شريعت و احكام را به آنان ابلاغ كنند و ليكن هميشه روش آنها به اين صورت است كه هرگاه پيامبرى با احكام الهى كه طبيعتا مخالف هواهاى نفسانى آنهاست و خير و سعادت آنها را در بر دارد ، نزد آنها مىآيد يا او را مىكشند و يا تكذيب مىنمايند و اين سيرهء بنى اسرائيل است و بسيارى از پيامبران الهى را تكذيب نموده يا كشتهاند ، چون بديهى است كه خداوند بر طبق خواستهها و تمايلات مردم حكم نمىكند ، بلكه بر وفق مصالح آنها حكم مىنمايد و همين امر به مذاق هوا پرستان خوشايند نيست و باعث تكذيب از جانب آنان مىشود .
( 71 )
( وَ حَسِبُوا أَلَّا تَكُونَ فِتْنَةٌ فَعَمُوا وَ صَمُّوا ثُمَّ تابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوا وَ صَمُّوا كَثِيرٌ مِنْهُمْ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ )
: ( و گمان كردند كه آزمايشى نخواهد بود ، در نتيجه كور و كر شدند ، آنگاه خداوند از آنان گذشت ، بار ديگر بسيارى از آنان كر و كور شدند و خداوند نسبت به اعمال آنها بينا است ) ، ( حسبان ) به معناى پندار است و ( فتنه ) به