عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ )
: ( بگو اى اهل كتاب ، شما بر مسلكى قابل اعتنا نيستيد تا زمانيكه تورات و انجيل و آنچه را كه از طرف پروردگارتان بسوى شما نازل شده اقامه كنيد و همين قرآن كه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده ، هر آينه طغيان و كفر بسيارى از آنان را زيادتر مىكند ، بنابراين بر قومى كه كفر ورزيدند غمناك مباش و تأسف مخور ) ، يعنى اى اهل كتاب ، شما اساس ثابتى كه بر آن تكيه كنيد و ستون محكمى كه به آن اعتماد كنيد نداريد تا زمانيكه به تورات و انجيل حقيقى و خالى از تحريف قيام نماييد و همچنين كتب آسمانى ديگر را بر پا داريد و اصل مشترك همه كتب آسمانى ايمان به خداى متعال و معاد و امر به تقوى و توبه بسوى خداست و اين همان ستون محكّم و جا پاى استوار است كه انسان با اعتماد بر آن مىتواند به سعادت دنيا و آخرت برسد .
امّا نكته ديگر كه فرمود : قرآن كه بر تو نازل شده ، باعث زيادت كفر و طغيان آنها شده است ، به سبب آنست كه همچنانكه در آيات سابق گفتيم اهل كتاب خود را اشرف از اهل مكّه و اميّين مىدانستند و لذا وقتى قرآن بر قريش نازل شد ، اينها از روى حسد و كينه آن را انكار كردند و گفتند : اگر اين وحى از جانب خدا بود بايد بر ما نازل مىشد و در نهايت به پيامبر امر مىكند كه به حال اينها متأسف و اندوهگين نباش ، چون اينها مردمى كافر و طغيانگرند و به عناد و سرپيچى و كفر خو گرفتهاند .
( 69 )
( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصارى مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ )
: ( همانا كسانى كه ايمان آوردند و يهوديان و صابئيان و نصارى ، هر كس كه به خدا و روز قيامت ايمان بياورد و عمل شايسته انجام دهد ، ترسى بر ايشان نيست و در آخرت اندوهگين نمىشوند ) ، ( صابئون ) قومى بودهاند كه به خدا و روز جزا و بعضى از انبياء اعتقاد داشته ، امّا معتقد به تأثير بعضى ستارهها در خير و شرّ بودهاند .
اين آيه در صدد بيان اين مطلب است كه در باب سعادت و نيك بختى اسماء و القاب