احساس خطر محقّ بوده است .
4 ) آيه شريفه مىرساند كه اين امر از مسائلى است كه تا پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم زنده است خودش بايد با زبان مباركش به مردم ابلاغ كند و كسى در ايفاى اين وظيفه جاى ايشان را نمىگيرد .
5 ) اين مطلب آنچنان مهمّ است كه مجموع رسالت پيامبر در گرو آنست و حكمى است كه اگر گفته نشود مثل اين است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم اصلا هيچ چيز از رسالتى را كه به عهده گرفته تبليغ نكرده است .
6 ) خداوند وعده مىدهد كه آنحضرت را از شرّ مورد انتظار از ناحيهء مردم ( شامل مؤمن و منافق عامّه و خاصّه ) حفظ كند و همچنين مقاصد دينيّه و تبليغ ايشان را تضمين مىنمايد .
7 ) خداوند مىفرمايد : خدا گروه كافران را هدايت نمىكند ، يعنى مقصود از كفر در اينجا كفر به خصوص اين حكم و آيه مورد بحث است ( خدا انكار كنندگان اين حكم را كافر خوانده است ) ، و مراد از هدايت هم هدايت به راه راست نيست ، بلكه مراد هدايت به مقاصد شوم آنهاست ، يعنى خدا ابزار كار و اسباب موفقيّت آنان را در دسترشان قرار نمىدهد تا به مقاصد شومشان برسند و آنها را آزاد نمىگذارد تا هر لطمهاى كه بخواهند به دين و كلمه حقّ بزنند و يا نورى را كه خدا از جانب خود نازل كرده خاموش كنند و شرّ و فساد نمايند ، بلكه خداوند آنها را نابود كرده و مكر و شرّ و فسادشان را متوجه خودشان مىكند ،
( وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ )
، ( مكر بد جز گريبان صاحبش را نمىگيرد ) . « 1 »
( 68 )
( قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لَسْتُمْ عَلى شَيْءٍ حَتَّى تُقِيمُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفْراً فَلا تَأْسَ
هامش
( 1 ) - سورهء فاطر ، آيه 43 .