سئوال مقدّر كه اگر كسى بپرسد بالاخره كار اين مؤمنين سست ايمان دوستدار يهود و نصارى به كجا كشيد ؟ مىفرمايد : اعمالى كه در اسلام كردهاند همه باطل و بى اجر شد و در نتيجه اينها زيانكار شدند .
( 54 )
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ )
: ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد هر كس از شما كه از دينش برگردد ، پس به زودى خدا مردمى را مىآورد كه هم خدا دوستشان دارد و هم آنها خدا را دوست دارند ، اينها در برابر مؤمنين متواضع و در برابر كافران مقتدرند و در راه خدا جهاد مىكنند و از ملامت هيچ ملامتگرى پروا ندارند ، اين فضل و برترى از جانب خداست كه به هر كس بخواهد و صلاح بداند مىدهد و خدا وسعت بخش و بسيار داناست ) ، ( ارتداد ) به معناى برگشتن از ايمان به كفر است ، اين آيهء شريفه به نحوى متّصل به آيات قبل بوده و در مقام آنست كه روشن سازد ، دين خدا از اين گونه مردم بيمار دل و نيرنگ باز بىنياز است ، چون كسانى كه از ترس منافع مادّى خود را در ورطهء هلاكت مخالفت با خدا مىافكنند ، و با يهود و نصارى دوستى مىكنند ، در مسيرى قرار دارند كه آرام آرام نفاق در دلهاشان رخنه مىكند و بيمار دل مىگردند و خداوند سبحان به نحو يك پيش گويى غيبى مىفرمايد كه چون دين از دو چهرگى اين مردم و سهل انگارى آنها در امر جهاد صدمه بسيار خورده ، لذا خدا به زودى مردمى را خواهد آورد كه هم خدا آنها را دوست مىدارد و هم آنها خدا را دوست دارند و در مقابل مؤمنان ، ذليل و در برابر كفّار مقتدر و شكست ناپذيرند و در راه خدا جهاد مىكنند و از ملامت هيچ ملامت كنندهاى نمىهراسند و خداوند آوردن اين قوم را به خود نسبت مىدهد ، چون هيچ ناصرى جز خدا نيست و نصرت هم فقط از جانب خداست و اين قوم آنچنان غرق در محبّت خدايند كه پروردگارشان را بر همه ماسوى اللّه ترجيح مىدهند و حبّ او را بر حبّ همه شهوات از قبيل مال و جاه و عشيره و . . .