يد واحده هستند ، چون اسلام مخالف پيروى از تمايلات نفسانى است .
لذا يهود و نصارى با همه دشمنى كه با يكديگر دارند در يك هدف مشترك متّحد و نزديك به هم هستند و آن دشمنى با اسلام است ، پس اينكه قرآن مىفرمايد : يهود و نصارى را اولياء خود نگيريد ، علّتش اين است كه اين دو طائفه در عين اينكه دشمن هم هستند در عين حال عليه شما مسلمانان يك دست و متّحد مىباشند و لذا در نزديك شدن به آنها و در دوستى و محبّت با آنها هيچ سودى براى شما نيست و آنها ياور هم هستند و هرگز شما را يارى نخواهند كرد .
پس هر كس از شما كه آنها را به عنوان ولىّ انتخاب كند جزء همان عدّه محسوب مىشود ، هر چند كه به حسب ظاهر جزء مؤمنين باشد ، پس اين گونه مؤمنان راه هدايت خدا را نپيمودهاند ، بلكه راهى را برگزيدهاند كه يهود و نصارى در آن سلوك مىكنند و نهايتشان هم به همانجا منتهى مىشود كه راه يهود و نصارى منتهى مىگردد ، و چون ايمان داراى مراتبى از نظر اخلاص است ، لذا مؤمنانى كه دوستدار يهود و نصارى باشند ، اگر چه ظاهرا مؤمن هستند ، امّا از نظر اعمال و افعال مانند يهود و نصارى مىباشند ، و چون راه ايمان راه هدايت است ، هر كس با آنان دوستى و ولايت داشته باشد پيرو راه شما نيست ، پس خدا او را هدايت نمىكند ، چون او هم مثل يهود و نصارى ظالم است و خدا ظالمان را هدايت نمىكند .
( 52 )
( فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشى أَنْ تُصِيبَنا دائِرَةٌ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِنْ عِنْدِهِ فَيُصْبِحُوا عَلى ما أَسَرُّوا فِي أَنْفُسِهِمْ نادِمِينَ )
: ( پس اينها را كه بيمار دلند مىبينى كه به سوى يهود و نصارى مىشتابند و مىگويند ما بيم آن داريم كه بلائى بر سر ما بيايد و چه بسا كه خدا از ناحيهء خود فتحى بياورد يا امرى ديگر كه خودش مىداند پيش بياورد ، پس آنگاه اينها نسبت به آنچه در دل پنهان مىداشتند ، پشيمان مىشوند ) ، يكى از مصاديق گمراهى و يا به عبارت ديگر مواردى كه هدايت الهى شامل حال آنان نشده همين است كه ايشان بسوى يهود و