الْقَلائِدَ وَ لَا آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرامَ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْواناً وَ إِذا حَلَلْتُمْ فَاصْطادُوا )
: ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد مقتضاى ايمان اين است كه شعائر خدا و چهار ماه حرام را حلال شماريد و نيز كشتن و خوردن قربانيهاى بىنشان مردم و قربانيهاى نشان دار آنان را حلال ندانيد و متعرض كسانى كه به اميد فضل و خوشنودى خدا راه بيت اللّه الحرام را در پيش گرفتهاند نشويد ، و هرگاه از احرام درآمديد مىتوانيد شكار كنيد ) ، تكرار خطاب به مؤمنين شدّت اهتمام به حرمات خداى تعالى را مىرساند و مىفرمايد : مبادا حرمات الهى را هتك كنيد و يا به آنها بىاحترامى نماييد و شعائر به معناى علائم است و منظور در اينجا مناسك مربوط به حج مىباشد و ماههاى حرام هم شامل ماه رجب و محرّم و ذى القعده و ذى الحجّه است و مراد از ( هدى ) آن حيوانى است كه انسان آن را براى قربانى از شهر خود به طرف مكّه مىبرد و ( قلائد ) جمع قلّاده به معناى گردنبند است و در اينجا به معناى هر چيزى مثل نعل است كه به عنوان نشانه به گردن حيوان بياويزند تا اعلام كنند كه اين حيوان قربانى است و كسى متعرض آن نشود و ( آمّين البيت ) يعنى كسانى كه قصد خانه خدا كردهاند ، حال يا در جستجوى سود مادّى و يا اجر اخروى و در آخر مىفرمايد : اگر از حال احرام خارج شديد ، شكار بر شما مباح و حلال مىشود ، چون امر بعد از نهى افادهء اباحه مىكند نه وجوب ،
( وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَنْ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ أَنْ تَعْتَدُوا )
: ( و دشمنى با قومى كه شما را از داخل شدن به مسجد الحرام منع كردند شما را وادار به تجاوز و تعدّى نكند ) ، يعنى كينه و دشمنى نسبت به آنها كه نگذاشتند شما وارد مسجد الحرام بشويد ، شما را وا ندارد كه بر ايشان تعدّى كنيد و حال كه خدا شما را بر آنها مسلّط كرده مراقب باشيد تا مرتكب ظلم و تجاوز نشويد ،
( وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ )
: ( و يكديگر را در كار نيك و پرهيزگارى يارى كنيد و در گناه و دشمنى با يكديگر همكارى نكنيد و از خدا پروا نماييد ، همانا خداوند شديد العقاب است ) ، ( بّر ) چنان كه خداى سبحان در كلام مجيدش فرموده ، به معناى ايمان به