عبادى يا معاملاتى ، چه به نحو تأسيسى و ايجادى و چه به نحو امضائى و تأكيدى را شامل مىشود .
و عهد و وفاى به آن از امورى است كه انسان در طول حياتش هرگز از آنها بىنياز نمىگردد و در اين مسأله فرد و اجتماع يكسان مىباشند و اگر قدرتمندان بواسطهء قدرت خود عهد و پيمان را نقض كنند موجب ضايع شدن و نقض عدل اجتماعى مىگردد و عدل ركن اساسى است كه انسان را از بندگى و اسارت نجات مىدهد و منطق دين حق مىگويد كه رعايت حقوق اجتماعى و عدالت در هر شرايطى واجب است ، چون منافع اجتماع در گرو آنست .
امّا منطق كشورهاى متمدن و مستبد و دموكراتيك و سوسياليستى و ماترياليستى اين است كه آنچه حفظ آن واجب است منافع امّت و جامعهء خودشان مىباشد ، اگر چه به موجب ، آن حق ضايع گردد و به همين جهت است كه هر روز مىشنويم و مىبينيم كه كشورهاى قوى حقوق و عهود كشورهاى ضعيف را پايمال مىكنند تا مصالح خود و كشور خود را به قيمت به استضعاف كشاندن ضعفاء تأمين نمايند ،
( أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيمَةُ الْأَنْعامِ إِلَّا ما يُتْلى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ ما يُرِيدُ )
: ( گوشت چهار پايان به استثناى آنهايى كه برايتان بيان مىشود ، بر شما حلال شده است ، نه براى كسى كه شكار را در حالى كه محرم هستيد حلال مىشمارد و بدانيد كه همانا خدا هر حكمى را بخواهد صادر مىكند ) ، يعنى گوشت هر حيوان چهار پاى حلال گوشت بر شما مباح شد ، غير از آنهايى كه بعدا براى شما حكم تحريم آن بيان مىشود و در جمله بعد مىفرمايد : در حال احرام اگر يكى از هشت صنف حيوان مثل آهو ، گاو وحشى و گورخر را شكار كرده باشيد ، در اين صورت خوردن گوشت آن حيوان بر شما حلال نيست ، و هر حكمى كه خدا صادر نمايد به صلاح بندگان مىباشد .
( 2 )
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ وَ لَا الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ لَا الْهَدْيَ وَ لَا