برد زمانى كه يادت آمد ديگر با مردم ستمكار منشين » چون سورهء انعام در مكّه نازل شده و سورهء نساء در مدينه ، لذا از نظر زمان نزول ، مقدم بر سورهء نساء است و در اين سوره به آن اشاره شده و از معنا استفاده مىشود كه اگر چه خطاب ظاهرا با رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم است ، امّا در حقيقت منظور از آن همهء امّت هستند .
و خلاصهء كلام اينكه مىفرمايد : با افراد نظريه پرداز و كافران گمراه كه آيات ما را به مسخره مىگيرند و به آنها كفر مىورزند نشست و برخاست نكنيد ، چون مجالست مؤثر است و در اثر اقوال آنها شما هم مثل آنها خواهيد شد و نهايتا اگر اين كار را ادامه بدهيد در قيامت هم با آنها محشور خواهيد شد و خداوند با شما هم مثل آنان رفتار مىكند .
( 141 )
( الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قالُوا أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَ إِنْ كانَ لِلْكافِرِينَ نَصِيبٌ قالُوا أَ لَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَ نَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا )
: ( آنان كه در انتظار فرصت كمين مىكنند ، پس اگر فتحى از ناحيهء خدا نصيب شما شود ، خود را جزء شما دانسته و مىگويند ، مگر ما با شما نبوديم ؟ و اگر اين فتح نصيب كافران شود ، مىگويند :
مگر ما شما را در غلبه كمك نكرديم و شما را از گرايش به مؤمنين منع نمىكرديم ؟ پس خدا در قيامت بين شما حكم خواهد كرد و خداوند تا ابد اجازه نداده كه كافران كمترين سلطهاى بر مؤمنان داشته باشند ) ، ( تربص ) به معناى انتظار و ( استحواذ ) به معناى غلبه و تسلط است و اين آيه بيان وصف ديگرى از منافقين است كه سعى مىكنند هر دو گروه مؤمن و كافر را براى خود حفظ كنند تا از هر دو طرف غنيمت ببرند و به قول معروف از هر طريق كه باد بوزد همراه آن مىشوند ، بعضى از مفسّران گفتهاند : اگر برد و پيروزى مؤمنين را فتح خواند و پيروزى كفّار را نصيب ناميد ، براى آن بوده كه پيروزى كفّار را تحقير كند و بفهماند پيروزى كفّار ، پيروزى واقعى نيست ، بلكه امرى موهوم و غير قابل اعتناست ، در حالى كه فتح واقعى هميشه از آن مؤمنان است ، چون خدا ولّى و سرپرست