جماعت كفّار فاصله مىگيرند ، امّا در باطن با آنها اتصال دارند و ظاهرا منظور از منافقين در اين آيه بيشتر شامل گروه دوّم مىشود ، نه آنها كه اصلا ايمانى نياوردهاند و آيات بعدى به اين مطلب شهادت مىدهند .
( 139 )
( الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً )
: ( آنان كه به عوض مؤمنان از كافران دوست مىگيرند ، اينها چه هدفى دارند ، آيا در جستجوى عزّت هستند ، پس بدانند كه عزّت همهاش از آن خداست ) ، استفهام در اين آيه انكارى است و مىفهماند كه عزّت خود از فروع ملك است و معلوم است كه وقتى مالك حقيقى جز خداى متعال كسى نباشد ، پس عزّت نيز خاصّ او خواهد بود .
و اين آيه وصف حال كسانى است كه هدفشان از دوستى با كفّار مكاسب مادّى و يا هواهاى نفسانى و يا كسب مال و جاه و عزت ظاهرى است ، در حالى كه بايد بدانند عزّت فقط و فقط متعلّق به خداى متعال است .
( 140 )
( وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِها وَ يُسْتَهْزَأُ بِها فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جامِعُ الْمُنافِقِينَ وَ الْكافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً )
: ( و به تحقيق در كتاب خود بر شما نازل كرده است كه هر گاه شنيديد كه به آيات خدا كفر ورزيده مىشود و يا مورد تمسخر قرار مىگيرد ، پس با آنان منشينيد ، تا زمانى كه به سخنى ديگر بپردازند ، و گر نه شما نيز مثل آنان خواهيد بود و بدانيد كه همانا خداوند منافقان و كافران را در جهنم گرد هم خواهد آورد ) ، آيهاى كه چنين حكمى را مىنمايد در سورهء انعام آيه 168 است كه مىفرمايد « زمانى كه كسانى را ديدى كه در آيات ما غوطهورند و به گفتگو و مجادله دربارهء آنها مىپردازند ، پس از آنها روى گردان تا زمانى كه به سخن ديگرى بپردازند و اگر شيطان اين مطلب را از ياد تو