كه همه اينها خيالات پوچ و باطل مىباشد ، چون نه دخول در سلك اسلام فى نفسه باعث كرامت مىشود و نه دخول در يهوديّت يا نصرانيّت بلكه كرامت ، دائر مدار عمل است و مىفرمايد : هر كس عمل بدى بكند ، كيفر داده مىشود و اين بيان و تقرير حكم قصاص در شريعت اسلامى است و چون مطلق آمده شامل كيفرهاى دنيوى هم مىشود ، و از طرف ديگر هيچ كس نمىتواند كيفر عمل بد را از فاعل آن منصرف كند ، چون كيفر از جانب خدا تشريع شده ، لذا در آخر آيه مىفرمايد : چنين شخصى جز خدا يار و ياورى نخواهد داشت ، نه در دنيا خويشان او مىتوانند از كيفر او جلوگيرى كنند و نه در آخرت شفيعى مىتواند مانع از عذاب او بشود .
( 124 )
( وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ نَقِيراً )
: ( و هر كس از زن و مرد كه كارهاى شايسته انجام دهد و ايمان داشته باشد ، پس آنها به بهشت وارد ميشوند و حتى به قدر پوسته روى هسته خرما ستم نمىبيند ) ، در اين آيه خداوند تعالى ابتدا رسيدن به بهشت را تعميم و توسعه داده و شامل هر زن و مردى كه عمل شايسته بكند مىگرداند ، امّا از سوى ديگر فعليّت آن را مقيّد كرده به قيدى كه آن را محدود مىگرداند ، و آن همان شرط ايمان است .
پس در اسلام هيچ فرقى بين زن و مرد نيست ، بر خلاف پندارهاى اهل ملل و نحل ، از قبيل هند و مصر و ساير بتپرستان كه مىپنداشتند ، زنان اصلا عملى ندارند و اعمال صالحهء آنها پاداش ندارد ، و نيز بر خلاف آنچه از يهوديان و مسيحيان به ظهور رسيده كه گفتهاند ، زنان نزد خدا خوار و بىمقدارند ، چون خلقتشان ناقص و اجرشان اندك مىباشد و هر چه كرامت و حرمت هست از آن مردان است ، امّا اسلام بر خلاف همهء آنها مىفرمايد : زنان نيز مانند مردان داراى اجر و ثوابند و آنان نيز بواسطهء عمل صالح و ايمان مانند مردان وارد بهشت مىگردند .