بر نشستگان از حيث درجه برترى داده و خدا به همه آنها وعدهء نيكو داده و خداوند مجاهدان را بر نشستگان با اجرى عظيم برترى داده است ) ( ضرر ) به معناى كمبود در وجود است ، كمبودى كه مانع از شركت در امر جهاد باشد ، مثل كورى و شلى و بيمارى و مراد از جهاد با اموال انفاق آن در راه خدا به منظور غلبهء اسلام بر دشمنان است و مراد از جهاد با نفس ، حضور و جنگيدن در راه خداست و جمله ( كلا وعد اللّه الحسنى ) دلالت مىكند كه مراد از ( قاعدون ) در اينجا افرادى هستند كه شركت در جنگ را در زمانى ترك كردند كه احتياجى به رفتن آنها به جبههء جنگ نبوده ، چون به مقدار كفايت ديگران رفته بودند ، به جهت اينكه مىفرمايد : خدا به هر دو اين دو طايفه ( آنها كه به جهاد رفتند و آنها كه نرفتند ) وعدهء نيكو داده و مراد از اين جمله ترغيب و تحريك مسلمانان بر قيام به امر جهاد است تا مسلمين شتاب نموده و براى شركت در جهاد بر يكديگر سبقت بگيرند و كلمهء ( درجه ) به معناى مقام و منزلت و درجات به معناى منزلتى بالاتر است ، بعد از منزلتى پايينتر ، پس خدا به هر سه طائفه يعنى مجاهدان ، قاعدان معذور و قاعدين بدون جهت وعدهء عاقبت نيكو داده است ، امّا مسلّما درجات آنها با هم تفاوت دارد و آنها با هم مساوى نيستند و برترى مجاهدان بر دو طائفه ديگر بسى بيشتر و درجات آنان بسيار بالاتر است ، چون مشمول اجر عظيم الهى مىگردند .
( 96 )
( دَرَجاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً )
: ( درجههاى او آمرزش و رحمت اوست و مغفرت و رحمت صفت خداى تعالى مىباشد ) ، ( رحمت ) افاضه و بخشش الهى در جهت نعمت و عطاى آنست و باعث بر طرف شدن حجاب و رفع مانع از رسيدن به نعمت مىگردد و مغفرت ملازم همهء نعمتهاست و اين رحمت و مغفرت به جهت قيام آنها در راه خداست و خداوند آمرزنده و بر طرف كننده موانع رحمت و مهربان و بخشنده عطاست .