مؤمنى كه مؤمن ديگر را عمدا بكشد مىتواند توبه كند و توبه او پذيرفته مىشود ؟ حضرت فرمودند : اگر او را به جرم اينكه مؤمن و داراى ايمان است كشته باشد ، توبه ندارد و توبه او مقبول نيست ، ولى اگر از شدت خشم و يا بخاطر منافع دنيوى او را كشته باشد توبهاش اين است كه از او انتقام بگيرند ، و اگر هيچكس نفهميده كه او قاتل است ، خودش نزد ورثه مقتول برود و اقرار كند كه مقتول بدست او به قتل رسيده ، اگر او را عفو كردند و به قتل نرساندند خونبها مىپردازد و به عنوان توبه به درگاه خداى متعال يك برده آزاد مىكند و دو ماه پىدرپى روزه مىگيرد و شصت مسكين را طعام مىدهد .
( 94 )
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ مَغانِمُ كَثِيرَةٌ كَذلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا إِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً )
: ( اى كسانى كه ايمان آورديد ، چون در راه خدا سفر مىكنيد و به افراد ناشناس برمىخوريد دربارهء آنها تحقيق كنيد و به كسى كه به شما سلام مىكند نگوييد ، تو مؤمن نيستى ، تا به منظور گرفتن اموالش او را به قتل برسانيد و بدانيد كه نزد خدا غنائم بسيار است ، خود شما نيز قبل از اين چنين بوديد و خداوند با نعمت ايمان بر شما منّت نهاد ، لذا تحقيق نمائيد همانا خدا نسبت به آنچه مىكنيد با خبر است ) .
منظور از ( ضرب ) مسافرت و منظور از قيد ( فى سبيل اللّه ) آنست كه منظور ، سفر به قصد جهاد است و ( تبيّن ) يعنى تميز دادن در اينجا منظور تشخيص دادن مؤمن از كافر مىباشد و مىفرمايد : اگر كسى با صورت تحيّت اسلامى به شما سلام كرد براى كشتن و گرفتن اموال او به او نسبت كفر مدهيد و نپنداريد او از ترس جانش اظهار ايمان كرده است ، چون خود شما هم قبل از اين كافر بوديد و در جستجوى اموال دنيوى بوديد ، امّا خداوند با نعمت اسلام بر شما منّت نهاد ، پس قبل از اقدام به كشتن و تصرّف اموال ابتدا تحقيق كنيد تا حقيقت آشكار شود و بدانيد كه غنائمى كه در نزد خداست قابل مقايسه با