جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَزِيزاً حَكِيماً )
: ( همانا كسانى كه به آيات ما كفر ورزيدند ، به زودى داخل آتششان مىكنيم كه هر نوبت پوستشان چروك شود ، پوستى ديگر بر تنشان مىكشيم تا عذاب را همچنان بچشند ، همانا خدا مقتدرى حكيم است ) بنابراين عذاب دائر مدار نفس گناهكار است و از آن جدا نمىشود و آنان آتش جهنم را خواهند چشيد و تعذيب كافران به جهت حكمت الهى است .
( 57 )
( وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ نُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيلًا )
: ( و كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح كردند ، به زودى آنها را در بهشتهايى داخل مىكنيم كه نهرها در زير آن روان است و ايشان در آن جاودانه خواهند بود و براى آنان همسرانى پاك قرار دادهايم و آنها را در سايهاى داخل مىكنيم كه گسترده و دائمى است ) ، لذا اهل ايمان به جهت حسن عقيده و عملشان در بهشت جاودان خواهند بود و در آنجا هر چه آرزو كنند برايشان مهيّاست و در سايهء رحمت حق هرگز گرما يا سرما به آنان نخواهد رسيد .
( 58 )
( إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ )
: ( همانا خدا شما را امر مىكند كه امانتها را به اهلش برگردانيد و چون بين مردم داورى مىكنيد به عدل حكم برانيد ) امانات شامل امانتهاى مالى و معنوى مانند علوم و معارف حقّه و ابلاغ رسالت مىگردد ، همچنين امانت جانشينى و خليفگى خداوند و بر پا داشتن نظام الهى در زمين خدا و حكم بر عليه همه مظاهر شرك و عبوديت غير خدا ، از قبيل نظام و قوام و شعارهاى جاهلى و قومى و تعصبات وطنى و قبيلهاى كه خداوند هيچ يك از اينها را تأييد نمىكند .
و عدل ، هم شامل عدل در مرافعات و احكام مالى و هم معنوى است ، لذا حكم به آنچه خدا نازل كرده ، همان حكم به توحيد است و بوسيلهء آن سعادت جامعه و رفاه آن تأمين