( 129 )
( وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ )
: ( هر چه در آسمانها و زمين است متعلق به خداست ، هر كه را خواهد ببخشد و هر كه را خواهد عذاب كند و خدا نسبت به خلق بسيار آمرزنده و مهربان است ) ، بيان اين مطلب است كه توبه و آمرزش به خدا باز مىگردد و مغفرت و رحمت او بر عذاب و غضبش سبقت گرفته است .
[ آيهء ( 138 - 130 ) در باب استغفار و توبه و نهى از ربا خوارى ]
( 130 )
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا الرِّبَوا أَضْعافاً مُضاعَفَةً وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ )
: ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، ربا را دو چندان و چند برابر نخوريد ، و از خدا بترسيد ، باشد كه رستگار شويد ) ، مراد از ( اكل ) در اينجا ( اخذ ) و گرفتن است و ربا باعث مىشود دائما با گرفتن مال غير و افزودن آن به اصل سرمايه ، مال افزون و چند برابر شود و كسانى كه ربا بخورند ، كم يا زياد ، به هر حال حقيقتا در درون خود آتش را سرازير كردهاند و گويا آتش جهنم را مىخورند ، لذا مىفرمايد ، اين عمل زشت را ترك كنيد و ربا نخوريد و از خدا بترسيد ، چون رستگارى بدون تقواى الهى ميسّر نمىشود .
( 131 )
( وَ اتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ )
: ( و بپرهيزيد از آتش عذابى كه براى كافران افروخته شده است ) ، در اين جمله بيان شده است كه ربا خوار در واقع كافر است .
( 132 )
( وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ )
: ( و از حكم خدا و رسول فرمان بريد ، باشد كه مشمول رحمت خدا واقع شويد ) ، اين عبارت ترغيب و تشويق بوسيله وعده دادن است ، بعد از آنكه آنها را با وعيد ترسانيده بود ، پس ربا خوردن ، معصيت و نافرمانى از خدا و رسول اوست و مانع از رسيدن به رحمت الهى مىباشد .
( 133 )
( وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ