( 57 )
( وَ أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ )
: ( و امّا كسانى كه ايمان آورده و عمل صالح كردند خداى متعال پاداش آنان را بطور كامل مىدهد ) وعدهء خوشى است به جزاى خير براى كسانى كه از آن حضرت پيروى كردند و اگر بجاى به كار بردن كلمه پيرو و تابع از
( الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ )
استفاده شده است به جهت آنست كه بگويد سعادت و عاقبت خير دائر مدار ادّعا و نامگذارى به الفاظ نيست ، بلكه به معناى حقيقت و عمل صالح است ، پس اجر كامل در برابر عمل خالص مىباشد ،
( وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ )
: ( و خدا ستمكاران را دوست ندارد ) يعنى كسانى كه خود را پيرو عيسى عليه السّلام مىدانند ، امّا ايمان ندارند و عمل شايسته انجام نمىدهند ، اينها بهرهاى از اجر اخروى ندارند و لذا با اين جمله ( كه خدا ستمكاران را دوست ندارد ) اين آيه ختم مىشود ، در حالى كه امثال اين آيه با كلماتى حاوى مغفرت و رحمت تمام شده ، لذا در اين نكته دقت نماييد .
( 58 )
( ذلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الْآياتِ وَ الذِّكْرِ الْحَكِيمِ )
: ( اين مقدار از آيات و ذكر حكيمانه را براى تو مىخوانيم ) يعنى اين قصهها و توجيهات از قرآن است كه ذكر محكم خداست و از حيث آيات و بياناتش محكم مىباشد ، يعنى به هيچ وجه باطل در آن رخنه نمىكند و شوخى با جدّش آميخته نمىشود .
( 59 )
( إِنَّ مَثَلَ عِيسى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ )
: ( همانا مثل عيسى در نزد خدا مانند مثل آدم است ) يعنى كيفيت ولادت عيسى عليه السّلام بيش از اين دلالت ندارد كه وى بشرى است نظير آدم ابو البشر كه خلقتش غير معمولى و خارج از طبيعت مادّى بود ، پس جايز نيست دربارهء وى سخنى زايد بر آنچه دربارهء آدم گفته مىشود بيان گردد ،
( خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ قالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ )
: ( خدا او را از خاك آفريد و سپس فرمان داد ( باش ) و او موجود شد ) ، چون آدم بشرى بود كه خداوند او را از خاك آفريد ، بدون پدر و مادر و تنها با