گفتند : ما سالك طريقى هستيم كه به سوى خدا منتهى مىشود و منظور از نصرت خدا نصرت به سوى خداست و منظور از اسلام در اينجا تسليم مطلق در برابر آن چيزى است كه خدا بخواهد و اين اسلام مرحلهاى است كه خاص مخلصين از مؤمنين مىباشد ، نه هر كسى كه به توحيد و نبوّت شهادت بدهد .
( 53 )
( رَبَّنا آمَنَّا بِما أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ )
: ( پروردگارا ما بدانچه نازل كردهاى ايمان داريم و رسول را پيروى كرديم ، ما را در زمرهء شاهدان بنويس ) اين كلام گفتار حواريين است كه براى بيان متن واقعه و آنكه تأثير بيشترى ايجاد نمايد ، از آنان نقل قول نكرد ، بلكه به صيغه حاضر كلام را آورد و گفتند : پروردگارا ما شرايع دين را از پيامبر آموختيم و به آن ايمان آورده و عمل و پيروى كرديم و همه ما شاهد هستيم كه پيامبر به شرايعى كه مردم را به آنها دعوت مىكند عامل است و از آنها تخطى و تعدّى نمىكند ، يا آنكه از خدا درخواست كردهاند كه آنها را شاهدان بر اعمال قرار دهد .
( 54 )
( وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ )
: ( و نيرنگ كردند و خدا هم نيرنگ كرد و خدا بهترين نيرنگ كاران است ) منظور از مكر كنندگان بنى اسرائيل هستند كه عليه عيسى عليه السّلام توطئه كردند و به حضرت عيسى عليه السّلام و مادر طاهرهاش نسبتهاى ناروا و دروغ زدند و نزد پادشاه بيلاطس سعايت كردند كه عيسى عليه السّلام مردم را بر عليه حكومت و در جهت براندازى آن تحريك مىكند و خواستند تا او را به صليب كشند و بكشند .
( 55 )
( إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ )
: ( هنگامى كه خداى متعال گفت : اى عيسى من تو را خواهم گرفت ) ، ( توفّى ) به معناى گرفتن چيزى به طور تامّ و كامل است و بنابراين در موت و مرگ هم به كار مىرود ، چون هنگام مرگ خداوند روح انسان را بطور