كامل از بدنش مىگيرد ، امّا توفّى در قرآن به معناى مرگ نيامده ، بلكه به عنايت ( گرفتن ) و ( حفظ كردن ) بوده است ،
( وَ رافِعُكَ إِلَيَّ وَ مُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا )
: ( تو را به سوى خود بالا خواهم برد و از شرّ كسانى كه كافر شدند پاك خواهم كرد ) يعنى جسم و روح تو را به سوى خود بالا مىبرم ( رفع معنوى نه صورى ) و با دور كردن تو از كافران تو را از اختلاط و آميزش با آنها و اجتماع آميخته با كفر و انكار آنها پاكيزه مىگردانم ،
( وَ جاعِلُ الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ )
: ( و پيروان تو را بر كسانى كه كافر شدند تا قيامت برترى مىدهم ) ، اين قسمت وعدهاى است از خداى تعالى به عيسى عليه السّلام كه به زودى پيروانش بر مخالفين كافر ، تفوّق و برترى پيدا مىكنند و اين برترى تا روز قيامت دوام مىيابد و مراد از پيروان عيسى عليه السّلام نصاراى ثابت قدم قبل از ظهور اسلام و مسلمانانى هستند كه در پيروى از اسلام استقامت كردند ، چون پيروى از اسلام هم پيروى از حق و در نتيجه پيروى از مسيح عليه السّلام است و مراد از ( تفوّق ) برترى در قدرت مادّى و سلطنت و سيطره و بلكه تفوّق و برترى در حجّت و منطق است و همچنين برترى و سلطهء آنها تا روز قيامت ادامه خواهد يافت ،
( ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ )
: ( آنگاه برگشت شما بسوى من است و من بين شما در آنچه اختلاف مىكنيد حكم خواهم كرد ) در اينجا خطاب به عيسى عليه السّلام و پيروانش و همچنين كافران به او به طور دسته جمعى است و نهايت كار همه آنها را در روز قيامت بيان كرده است .
( 56 )
( فَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَأُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ )
: ( و امّا كسانى كه كافر شدند به عذابى شديد در دنيا و آخرت عذاب مىكنم و هيچ ياورى نخواهند داشت ) كافران در دنيا به دست مؤمنين كه خدا برتريشان داده عذاب مىشوند و در آخرت با آتش كيفر مىبينند و در اين عذابها هيچ شفيعى نخواهند داشت كه مانع از حلول عذاب به ايشان گردد و اين امر قضاى حتمى خداى متعال دربارهء يهود را مىرساند .