مىشود ) ، كلمهء ( خلقت ) به معناى جمع آوردن اجزاى چيزى است كه قرار است خلق شود ، نه آنكه به معناى بوجود آوردن از عدم باشد ، پس ايرادى ندارد كه عيسى عليه السّلام خلق را به خودش نسبت دهد و از طرف ديگر چون مىفرمايد : به اذن پروردگار در او مىدمم و آن زنده مىشود ، پس در واقع اين پروردگار است كه روح حيات را در آن مىدمد ،
( وَ أُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ )
: ( و كور مادر زاد و برص را شفا مىدهم ) ، ( اكمه ) يعنى كسى كه از مادر بدون چشم متولّد مىشود و ( ابرص ) به معناى مرض پوستى يا جذام است كه غالبا منجر به كورى مىگردد ،
( وَ أُحْيِ الْمَوْتى بِإِذْنِ اللَّهِ )
: ( و مرده را به اذن خدا زنده مىكنم ) پس همه اين آيات معجزه آسا مستند به خداى تعالى و اذن اوست و عيسى عليه السّلام در انجام هيچ يك از امور استقلالى نداشته است و اين تكرار و تذكر به ( اذن اللّه ) براى اشاره به اين مطلب مىباشد كه مبادا مردم دربارهء او توهمّ استقلال يا الوهيّت بكنند ، امّا با اين همه بسيارى از مردم گمراه شدند و دربارهء او توهّم الوهيّت نمودند ،
( وَ أُنَبِّئُكُمْ بِما تَأْكُلُونَ وَ ما تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ )
: ( و بدانچه مىخوريد و آنچه در خانههايتان ذخيره كردهايد ، شما را خبر مىدهم ) ، اين جمله اخبار غيبى است كه مختص به خدا و رسولان اوست كه به آنها وحى نموده و ( انباء ) را مقيد به اذن خدا نكرد ، چون خبر دادن ، غير از خلق و زنده كردن و شفا دادن است كه حقيقتا فعل خداست ، چون خبر دادن فعل خداى تعالى و لايق به ساحت قدس او نيست ، بنابراين فقط اين معجزه را مقيّد به اذن خدا ننمود ،
( إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ )
: ( و در اين معجزات آيت و نشانهاى است براى شما ، اگر مؤمن باشيد ) يعنى اگر در ادعاى خود مبنى بر ايمان صادق هستند .
( 50 )
( وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ )
: ( و نيز در حالى كه تورات را تصديق مىكنم ) يعنى آنچه را خداوند از تورات به او تعليم داده بود تأييد و تصديق مىنمود نه توراتى را كه در دست يهود موجود بود ،
( وَ لِأُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ )
: ( و