عاقبت و نتيجه اين اعمال به كفر در اصول دين مىانجامد .
[ آيهء 34 - 33 ) دربارهء اصطفاء انبياء ]
( 33 )
( إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى )
: ( خداى متعال برگزيد . . . ) ( اصطفاء ) يعنى گرفتن خالص هر چيز و ناب و خالص كردن آن از كدورتها و شوائب ، و برگزيدن بر عالميان ، منظور برگزيدن آن در يك يا چند امر است كه ديگران با آنان در اين امور شركت ندارند ،
( آدَمَ )
: ( آدم را ) چون آدم اوّلين خليفهء خداوند و پدر بشر بوده و ملائكه براى او سجده كردهاند و اولين كسى است كه باب توبه بر او گشوده شد و اولين كسى است كه براى او تشريع دين شد ،
( نُوحاً )
: ( و نوح ) نوح اولين از پنج پيامبر اولى العزم ، يعنى صاحب كتاب و شريعت مىباشد و او پدر دوّم براى اين نوع انسانى است و خداوند او و پيروانش را به سلامت داشت و ذريّه او را تداوم و بقاء بخشيد ،
( وَ آلَ إِبْراهِيمَ )
: ( و خاندان ابراهيم ) آل به معناى خاصّ هر چيز است ، در اينجا يعنى نزديكان خاص جناب ابراهيم عليه السّلام و
( اصْطَفى )
در آنان به معناى وراثت يعنى وراثت عقيده مىباشد كه به صاحبان نطق اطلاق مىشود و آل ابراهيم منظور پاكان از ذريّه آن جناب مثل اسحاق و يعقوب و انبياء بنى اسرائيل يعنى نسل يعقوب بوده و همچنين اسماعيل عليه السّلام و ذريّه طيّب او كه افضل و سيّد آنان حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم است ،
( وَ آلَ عِمْرانَ )
: ( و خاندان عمران ) عمران پدر مريم است ، پس مراد از آل عمران مريم عليه السّلام و عيسى عليه السّلام و همسر عمران مىباشد
( عَلَى الْعالَمِينَ )
: ( بر عالميان ) يعنى خداوند آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر همه مردم برگزيد ، برترى دادن آنان بر عالمين منافاتى با برترى دادن غير آنان و يا تفضيل و تفاضل در بين خود آنان ندارد .
( 34 )
( ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ )
: ( اينها نسلى هستند كه اوّل و آخرشان از يك سنخ است ) يعنى مجموعا با هم متشابه بوده و در صفات و حالات از يكديگر جدا نيستند و در صفات فضيلت كه خداوند بسبب آن آنها را برگزيده است ، جداى از هم نبوده و در