است و مراد انحراف بسوى گناه مىباشد ، پس اين آيه تفريع بر آيه قبل است كه فرمود :
هر كس وصيت را تغيير دهد گناه كرده ، در اينجا مىفرمايد : اگر كسى وصيت به گناه كرده و يا انحراف پيدا كرده باشد و در اينجا وصىّ تغييراتى براى اصلاح به خير در وصيّت بدهد گناهى مرتكب نشده است .
[ آيهء ( 185 - 183 ) دربارهء روزه ]
( 183 )
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ )
: ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد روزه بر شما واجب شد ، همانطور كه بر اقوام قبل از شما واجب شده بود ، شايد كه با تقوا شويد ) ، خطاب با مؤمنين
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا )
براى توجه دادن آنان به صفت ايمان است تا به هر حكمى كه از ناحيه پروردگار واجب مىشود ، روى آورند و بپذيرند ( كتب ) به معناى واجب شد است و ( صيام ) به معناى خوددارى از عمل است كه در شرع به اصطلاح مخصوص ( روزه ) استعمال شده ، و در آيه آمده است كه امم قبل هم روزهء واجب داشتهاند اما نمىخواهد بفرمايد ، روزهء آنها مانند روزه مسلمانان است و نه مىفرمايد كه همهء آنها روزه داشتهاند ، بلكه بطور كلى بعضى از آنها حكم روزه را داشتهاند و منظور از آنها هم امّتهاى داراى ملّت و شريعت است و در جمله ( لعلّكم تتقون ) هم به علت تشريع حكم روزه تصريح شده است كه همانا روزه براى كسانى است كه ارادهء وصول به عالم طهارت و رفعت و كمال را دارند ، پس بايد نفس خود را از لذائذ جسمانى باز دارند و از وابستگى به ماديّات خود را منزّه كنند .
( 184 )
( أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ )
: ( روزهايى معدود و اندك ) نكره آوردن ايام براى تحقير و كم شمردن آن است و منظور از معدود يعنى قابل شمارش ،
( فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ )
: ( پس هر كس از شما مريض يا مسافر باشد بايد ايّامى ديگر به جاى آن روزه بگيرد ) ، ( مرض ) به معناى خلاف صحت و تندرستى است و كلمه