آل هاشم ، بستان سراى ممالك گيلان ، منور و روشن گشت و بساتين آن بقعهء مباركه ، از رشحات حياض عدالت خلاصهء اولاد بنى آدم ، مخضروريان گشت . و ارباب دين و اصحاب يقين به شكرانهء آن ، دست دعا به قبلهء حاجات برداشته ، الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ برخواندند و جهت ثبات دولت و قوام مملكت فاتحهء فايحه و اخلاص با اخلاص بر زبان راندند . و صورت اين فتح مبين را منشيان بلاغت آثار فصاحت شعار ، بر صفحهء بياض سعادت آئين نقش كرده ، نزد حضرت هدايت مآب ولايت قباب سيد قوام الدين و فرزندان دولت آئين ، نور قبرهم ، ارسال داشتند . و ايشان را از آن اخبار فرح فزا ، مزح ؟ زدا ، شادكام و دوست كام گردانيدند . و طبل نشاط و شادكامى در ولايت آمل و سارى فروكوفتند و به آورندهء مژده ، هديهها دادند و عنوان جواب مكتوب مرغوب را بعد از اداى شكر الهى عزّ اسمه و تسميهء ذات اقدم اقدس بارى عزاسمه نوشتند كه ، بيت :
فصل يازدهم از باب دوم در ذكر تفويض نمودن رانكو را به حضرت سيّد اعظم سيّد مهدى كيا نّور قبره .
چون مملكت رانكو به حوزهء تصرف درآمد و از اميره نوپاشا خلاف عهد به ظهور پيوست و بر مضمون آيهء كلام ربانى جل ذكره كه الَّذِينَ