فصل دهم از باب دوم در تسخير رانكو و چگونگى حالات آن
حضرت امامت پناهى بعد از فرار اميره نوپاشا ، به رانكو نزول اجلال فرمود . و آن بقعهء مباركه از قدوم فتح آثارشان رشك روضهء خلد برين گشت و اهالى آن ولايت از ميامن عدالت آن حضرت از چاه ضلال به جاه هدايت و اقبال در حفظ و حمايت ايزد متعال آسوده و مستمال گشتند . جوقجوق و فوجفوج و گروهگروه مىآمدند و بيعت مىكردند و به فوز و نجاح دو جهان مفتخر و سرافراز مىگشتند . و سيد شريعت آئين را به فتواى علماى دين ، امام و مقتداى خود دانستند . بر مقتضى نص صريح كه أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ . امام امت شمرده ، مفترض الطاعة دانستند و نافذ الحكم شمردند . اوامر و نواهى او را سادس فرايض خمسه گفتند و به جمع بيتالمال و اخذ عشور و زكات و حق اللّه رخصت و اجازه دادند تا به جهت عساكر جهاد شعار ، به مصرف خرج فرمايند . و از شعاع آفتاب هدايت