مج هنوز در گيلكى استعمال مىشود .
94 / 15 - گزارود را امروز « گزافهرو » و به تلفظ محلى « گزاورود » به سكون واو گويند .
95 / 1 - قريهء لكامجان ( بفتح لام ) همان « لاكمهجان » امروز است . مرداويج از رانكو ( - رجيمآباد ) به قريهء لكامجان و سپس از راه نركه به بالنگاه رفته است . اين دهكده امروز نيز جزء خاك رانكوه است .
95 / 2 - « راه قريهء نركه كه پائين كوه است » . نام اين دهكده بفتح نون و راء تلفظ مىشود و امروز هم زيردست قريهء املش برجاى است .
95 / 2 - بالانگاه را امروز بالنگاه به فتح نون تلفظ مىكنند . دهكدهايست نزديك رحيمآباد .
96 / سطور اول صفحه - بناى چهار پادشاه لاهجان كه امروز بر سر ميدان لاهجان است به امر سيد هادى كيا ساخته شده است . سيد خوركيا مقدم بر شهداى رشت در اينجا به خاك سپرده شده بود . پس از اينكه شهداى رشت را در اينجا دفن كردند ، عمارتى عالى براى آن ساختند .
96 / 16 - لشتنشاه كه امروز برجاى است ، در سال 788 جزء خاك پاشيجا بوده است .
پاشيجا نام بخش و پارهء خاك است و با دهكدهء پاشاكى امروز كه جزء خاك آستانه است ، ارتباطى ندارد .
103 / 22 - « چون به كوتمك ملاط دو لشكر به هم رسيدند » كوتمك ملاط همان قريهء « كوه دمك ملاط » بضم دال و فتح ميم ص 166 / 20 است .
105 / 7 - خلابر كه بيشتر با الف و نون جمع به شكل خلابران در صفحات بعد ديده مىشود ، ظاهرا به معنى جاندار ، سربازان محافظ يا گارد سلطنتى است . در ص 140 براى ايشان مسكن و خانه ساخته و ايشان را جاى دادهاند . صاحب برهان قاطع مىنويسد « خلابر بر وزن سراسر به زبان گيلان مردمى را گويند از عرب كه در خانهء پادشاهان و سلاطين مرسوم خوار باشند . » در ص 261 / 9 از خلابران تنكابن ياد شده است . بعيد نيست خاندان خلعتبرى نام خود را از اين نام فراموششده گرفته باشند . اين كلمه بيشتر با كلمه « رستر » همراه است . معنى و تلفظ صحيح اين كلمه معلوم نشد .
107 / 16 - شاهان گوراب كه ذكر آن در صفحات 108 / 5 و 243 / 2 رفته است . از رانكو ( - رحيم
تاريخ گيلان و ديلمستان ( فارسى ) — صفحة 482
مساهمون: سيد ظهير الدين مرعشى
ص٤٨٢