تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ گيلان و ديلمستان ( فارسى ) — صفحة 442

مساهمون:

ص٤٤٢
بودند . روز جمعهء سلخ ذى القعدهء سنهء مذكوره موافق بيست و ششم اردى بهشت ماه قديم ، سپهسالارى آن ولايت به مؤلف حقير رجوع نمودند و كيا على را به عنايت خسروانه مخصوص ساخته ، مرسوم و مواجب كه قبل از آن به شكور معين بود ، اضافه فرموده ، باز به مقام او جا دادند . در اين سال جناب افضل المتقدمين و اعلم المتأخرين مولانا نعمت اللّه طبيب خلد فضله و كمالاته كه در علوم متداوله علامهء دوران و اعجوبهء زمان بود ، به تخصيص در علم طب كه در آن فن از علمى و عملى نفس مسيحا و يد بيضا ، رغبت نمود كه ثوابا للّه تعالى و طلبا لمرضاته به رودخانه‌اى كه مشهور و ملقب است به شيمرود برگذر شهر لاهجان مبارك احداث پلى از خشت و سنگ و آهك بفرمايند . فلهذا از خدام خليفهء رحمانى اجازت طلبيده ، استدعاى همت عاليهء خسروانه نموده و توقع فرموده كه به طلب استاد يعقوب بناى رويانى نزد ملوك كلارستاق خلد ملكهم بفرستند ، تا حاضر گردد و در آن مهم مبارك شروع نمايد . بنابر توقع فضايل مآبى اشارت شد كه به طلب حرفت مآبى بفرستند . بنابر امر اعلى ، استاد يعقوب را حاضر ساختند و اسباب آن عمارت را حكمت پناهى خرج بسيار كرده ، مهيا ساخته بود . روز شنبهء دوازدهم جمادى الاول موافق آبانماه قديم را بنياد آن عمارت عالى كردند و از جانب مشرق و مغرب دو طاق بزرگ « 1 » و در وسط طاقين يك طاق كوچك برآوردند و خدام حضرت خلافت پناهى همت عالى مصروف داشته ، به انواع امداد عنايت فرمودند و غرهء محرم [ سنهء ] اثنا و تسعين [ و ثمانمائه ] را كه چهار سال و هفت ماه و هشت روز باشد ، آن عمارت صورت تتميم پذيرفت . بارك اللّه لسلطانه و اصفيائه و اوليائه .
هامش
( 1 ) - در اصل : دو طاقى بزرگ .