« إِنَّ إِلَيْنا إِيابَهُمْ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ »
. بهرجهة پيغامگزار سخنان دلپذير اين امير كشور تدبير را به آن مفسد شرير رسانيد . چون شقاوت ازلى دامنگيرش شده بود گوش هوش را بر نصايح مشكين روايح نواب جهانبانى نداده ، كمر مخالفت نگشاد و جوشن منازعت از برننهاد و از شنيدن پند و مواعظ متعظ و از خواب گران غفلت متنبه و متقيظ نگرديد .
در بيان محاربهء لشكر نصرة شعار با مصطفى خان قاجار و ظفر يافتن آن جناب بتوفيق مسبب الاسباب
سمند خوش خرام كلك سعادت فرجام در ميدان بلاغت چنين جولان مىنمايد كه : قبل ازين كيفيت روانه ساختن باباخان مصطفى خان را بمدد و معاونت فارسيان خذلان نشان رقمزد خامهء مصادقت بنيان ساخت . مشار اليه بنحو مقرر از بيراهه وارد كنار قلعهء شيراز گرديد .
حاجى مزبور نظر ببعضى خيالات كه منظورش بود او را بقلعه راه نداد .
در باغات مباركات احداثى خاقان گيتىستان كه در جنب حافظيه جا داده و اشخاصى كه از جانب وكلاى سركار آقا محمد خان رقم و خلعت آورده ، مأمور بضبط اثاثهء سلطنت و حركت دادن خادمان حريم عظمت بودند اذن دخول به شهر داد . بعضى از اعيان فارس از مشاهدهء خلعت و مطالعهء ارقام از مستى غرور هشيار و از خواب گران غفلت بيدار گرديدند . و ليكن درهاى چاره را مسدود و طريق انديشه را در آن خصوص مفقود ديدند . بهرجهت نواب جهانبانى چند يوم قبل از ورود مصطفى خان رايت توجه بجانب زرقان افراشته بود . چون دو سه يوم از ورود مشار اليه گذشت بعضى اشخاص از درون شهر عريضه بخاكپاى مبارك قلمى و متعهد گرديده بودند كه : چنانچه در فلان شب موكب نصرة كوكب بجانب ظاهر شهر توجه فرمايد اين اخلاص كيشان يكى از دروازهاى حصار را كه محافظت آن در عهدهء اين جانبازانست به تصرف اولياى دولت قاهره خواهيم داد . حضرت جمشيد فر در شب معهود با دولت سيصد سواره روى عزيمت بسوى شهر نهادند .