امور جمهورش در قبضهء اختيار و اقتدار خود ديد موازى دو سه هزار سوار و پياده از ابطال رجال بسركردگى رضا قلى خان شاهسون بجنگ آن شهريار لشكرشكن نامزد نمود . در آن وقت نيز نوشتهاى از شيخ نصر حاكم بندر ابوشهر رسيد مشعر بر ورود وارث مملكت كيقباد ببندر ريگ و خواهشمند كومك گرديده بود . از آنجا كه شيخ نصر مزبور در طريق بىوفائى و ناسپاسى با ساير جماعت فارس رفيق و در گرداب بغى و طغيان با آن قوم عاصى غريق و با امير على خان نيز در مقام ستيز و آويز ايستاده و از ورود حضرت جهانبانى ببندر ريك به علت قرب مكان زورق خاطرش را لطمهخور چهار موجهء حيرانى و تختهپارهء وجودش گرفتار امواج بىسر و سامانى مىبود بنابرآن سه چهار هزار نفر تدارك ديده ، در كومك شيراز آرميد . از آن جانب به نحوى كه مرقوم گرديد حاجى مزبور رضا قلى خان را با تدارك نامحصور روانهء دشتستان و خان مذكور از دار الملك شيراز لواى نخوت و غرور را بجانب مقصود برافراخته ، الى قريهء برازجان من توابع دشتستان را بپاى سرعت پيموده ، در آنجا توسن عزمش لنگ و زياده بر آن بميدان گستاخى آهنگ ننموده شيخ نصر ورود آن را به آن حدود فوز عظيم دانسته ، با جمعيت خويش بمعسكر خذلان كيش ملحق و به آن گروه متفق گرديده ، شهريار ملايك حشم وقتى از ورود آن قوم بكيفوكم آگاهى يافتند كه زياده بر دو سه هزار نفر سوار نداشتند . در آنوقت سلطانعلى خان زند هزاره با هفتاد نفر از طايفهء خود از شيراز فرار نموده و شرفياب حضرت معدلت شعار گرديد . مختصر كلام : حضرت كسرى غلام از آنجا كه فتح و نصرة را موقوف بمشيت جناب كردگار و تأئيد داور دادار مىدانستند ، نه بكثرت اعوان و انصار ، معاونين خويشتن را كه بقلت متصف و بكثرت معاندين عارف بودند دلجوئى فرموده ، بر جنگشان دلير ساختند و بجاى جوشن كفن در گردن انداختند . متوكلا على الله از بندر ريگ نهضت فرمودند . امير على خان نيز با قليل جمعيت خود مستظل ظلال رايت فتح آيت گرديد . حضرت جمشيد وقار با نفرات اندك و اميد بسيار
تاريخ گيتى گشا ( در تاريخ سلسله زنديه ) ( فارسى ) — صفحة 348
مساهمون: محمد صادق موسوى اصفهانى
ص٣٤٨