رموز مصلحت ملك ، خسروان دانند 373
روان بر فروزم درين انجمن 37 ، 73
روز بيرون رفتنت از چشم من خون مىرود 114
روزى خود ز خشت سازى ساخت 16
روشن گردد چو صبح پيدا شودت 138
روى زمين ز مقدم شاه گلشن است 359
ره حقّ تواند شدن پادشاه 394
ز آن چنان خون كه از لگد ريزند 312
ز آواز يلان رعد مانند 163
ز انفاس پيرى كه وقت سحر 407
زانكه من مستقيم آبم كشد 393
زان نگنجد در سراى سترگ 19
ز بازوى خود كرده روز وغا 116
ز بحر عدل خاقانى سحابى 343
ز بخت جوانت جهان تازه گشته 48
ز بزمش يافت مه گيتى فروزى 70
ز بس غوغا كه عالم سوز گشته 163
ز بس نيزه كه بر سر بيشه بسته 124
ز بس نيزها ، بيشهاى شد در هوا 150
ز بيخ مژه اشك انگيخته 407
ز تاب شعلهء خورشيد تابان 288
ز تاب نهيبش كه كوه افگن است 333
ز تدبير و شمشير و فرهنگ او 362
ز ترك و فرس پيدا گشت شاهى 207
ز تيغش كوه مشرق غرق خون شد 201
ز جام باده مرا روشنى دل هوس است 417
ز خون خوردن به عهدش چرخ خون ريز 253
ز داور به مرگش اشارت رسيد 99
ز درّ مدح شه در جشن فضايل 74
ز دى يخ بسته بود اطراف آذر 214
ز رستم به مردى بر آرد دمار 42
ز روى عدل تو چشم بتان سيه روىست 315
ز عدلش جان مظلومان سحرگاه 254
ز عكس هر گل نقشى كه ساخت نقاشش 219
ز قوس افگند گردون تير سرما 213
ز كوپال او صدمهاى رو نمود 43
ز كوى ميكده ياران عنان بگردانيد 313
ز گرد سپه روشنايى نماند 147
ز گرد و ز پيكان هوا تيره گشت 148
ز گردى كه بر آسمان شد چو دود 186
ز گرز گرانش به گاه نبرد 362
ز گوپال او صدمهاى رو نمود 43
زمانه تابع فرمان و رايش 323
زمانه عهد نداند فلك وفا نكند 336
زمانه همچو ايّام جوانى 363
ز مهر روى تو ظلّىست آدم 6
ز مهر مادر آن فرزند نيكو 417
زمين درياى موج افگن شد از خون 149
زند شعله از چاك سينه علم 413
ز نور عدل او عالم منوّر 32
ز هر مرآت هستى جلوهگر اوست 5
زهى احسان كه در ملك وجودش 5
زهى پهلوان مرد شمشير زن 391
زهى در زمانت ز اوج شريعت 47
زهى قبّهء عالمآراى تو 12
زهى نازنين مرقد جانفزا 12
ز يارى توفيق خواهم هميشه 295
زير لب خندند هر سو خلق بر رسواييم 337
زين دوات و قلم در اين ميدان 249
سازگارى ساخته كار مرا 385
تاريخ عالم آراى امينى ( فارسى ) — صفحة 491
مساهمون: فضل الله بن روزبهان خنجى اصفهانى
ص٤٩١