ذكر وقوع بلاى و با در مملكت فارس و اتلاف انبوهى از مسلمانان و تحرير قصيده [ اى ] كه درين باب در مدح جناب ولايت مآب عرض شده نغوذ باللّه من غضب اللّه
از قرارى كه به تحقيق پيوسته ، مآخذ و منشاء بلاى و با از مملكت ينگى دنياست و از وقتى كه حضرت افرنگان « 1 » به آن مملكت پىبردهاند ، اين بلاى مسرى را به سبب كثرت آمدورفت به اين طرف ارض نيز آوردهاند . بلاى طاعون نيز چنين است و هردو بلاى مزبور به شدّت مهلك و بىتمكين . استغنايى است كه حضرت معبود حقيقى را به سبب بىانصافى عباد به يكديگر دست مىدهد و در ازاء جرايم پىدرپى از جان مىرهد . « 2 »
بيت :
به اندك التفاتى زنده دارد آفرينش را * اگر نازى كند از هم فرو ريزند قالبها
بالجمله بسيار عسير العلاج است و اطبّاء در [ 326 ] علاج اين مرض ناگهانى به الهامات حضرت سبحانى محتاج . گاهى انداختن در آب سرد و استعمال سير سبزى تجربه شده كه دافع است و ديگر چاره ندارد . بالجمله در سال نكبت مآل سنهء يكهزار و دويست و سى و هفت هجرى ، اين بلا از سمت هندوستان به سواحل بحر عمّان و ولايت بصره و گرمسيرات فارس الى دار العلم شيراز سرايت كرده تحقيقا بيستهزار نفس را به معرض تلف درآورد . از نفس شيراز معادل شش هزار نفر در خوابگاه عدم خفتند و از يك محوّطهء خانهء اين مدحتگزار معادل بيست و چهار نفر از منسوبان قريب و بعيد به فاصلهء سه چهار روزه داعى حق را لبّيك اجابت گفتند . اين بلاى و با علاوهء بلاى زلزله بود كه كلك مؤلّف تفصيل آن را ايراد نمود . خلاصه مدّت چهارده سال اين بلاى ناگهانى در اطراف ملك ايران گردش كرد و از قرارى كه در محلّ خود ذكر خواهد شد
هامش
( 1 ) . مجلس : « فرنگان »
( 2 ) . ملى : « مىبرند »