بخش 7
بهاريه سال نيكو مآل يونت ئيل تركى مطابق با سنه يكهزار و دويست و بيست و پنج [ قمرى ] و عزيمت [ به ] چمن سلطانيه و اوضاع اتفاقيه
آرايش ايوان روزگار و از آرامش جان باغ و بهار اعنى خورشيد عالممدار ، درين سال بهجت آثار روز چهارشنبه پانزدهم شهر صفر المظفر سنه يكهزار و دويست و بيست و پنج بعد از انقضاى پنج ساعت و چهل و شش دقيقه ، از شبستان حوت به ايوان حمل خراميد « 1 » و نوباوگان قواى ناميّه را به دفع روسىنژادان دى و بهمن مأمور گردانيد .
معتمدين دى و بهار به جهت قرار كار موافقت ، روى بههم آوردند و عاقبت بىنيل مرام از هم جدايى كردند . باز خسرو بهار با جنود سبزه و ازهار عزم ساحات چمن را مصمم شد و افغان توپهاى صاعقهفشان تندر ، سامعهآراى اهل عالم و آدم آمد . ايلچيان باد نوروزى را دگرباره نوبت ذهاب و اياب آمد و سرداران اسفند و فروردين را تيغ بىدريغ به دفع يكديگر آخته از قراب شد .
شاهنشاه عربوعجم به طرز و آيين جمشيد جم ، برفراز اورنگ خلافت ابد توام ، جلوس نمود و شاهزادگان اطراف و نامداران اكناف و سفراى هر كشور و امناى هر بوم [ 189 ] و بر را از خلاع آفتاب پايه و انعام بدرههاى كان مايه ، دوش و گريبان و جيب و دامان گرانبار فرمود .
پس از انقضاى جشن نوروزى فرستادگان نواب نايب السلطنه از آذربايجان وارد و
هامش
( 1 ) . ملى : « خرامند »