گرديدند [ و ] ميرزا مهدى على خان نيز با جواب نامه دوستانه و انواع نوازشات ملوكانه اذن رخصت يافت و به صوب مقصود شتافت .
ذكر تفويض ايالت ممالك طبرستان و فارس به نوّاب شاهزادگان و آمدن فرستادگان معتبر از جانب اللهيار خان قليچى خيرهسر حاكم سبزوار
منظور از تفويض ايالت ولايات ممالك محروسه به نوّاب شاهزادگان دو چيز بود :
يكى آنكه در ايّام دولت روزافزون ، درارى بحار خلافت را ثروتى و مكنتى حاصل و در جوانى و عهد دولت حضرت صاحبقرانى به آرزوى دل متواصل آيند ؛ ديگر آنكه هرگاه در ممالك محروسه بيگانگان را از غريب و بومى اختيارى كلى باشد ، بالاخره غولان غوايب ايشان را رهزن آيند و ابواب فتنه و فساد بر چهره بينوايان و رعايا بگشايند ؛ خونهاى مسلمانان بىسببى ريخته شود و در حدود ممالك انواع فتنه انگيخته آيد . عقلا نيز اقرب را بر ابعد مرجّح داشته و همت بر طلب اقرب گماشتهاند ، لهذا صاحبقران عاقبتانديش بنابر مصلحت ملكدارى ، انسب چنين دانست كه هريك از ملكزادگان معظم در حدى از حدود ممالك حكمران باشند و رعايا و ملهوفين را از فرط عدالت كامياب و بانوا دارند .
از قرارى كه اشاره رفت ، قبل ازين شاهزادگان اسفنديار شأن نايب السلطنه العليّه عباس ميرزا و محمد على ميرزا و محمد ولى ميرزا از حكمرانى مملكت آذربايجان و ولايات قزوين « 1 » و سمنان كامروا و شادمان گشتند . درين اوقات نيز ملكآرايى دار المرز مازندران و فرمانفرمايى مملكت فارس به نوّاب محمد قلى ميرزا و شاهزاده خورشيدلقا حسين على ميرزا عنايت رفت و ميرزا نصر الله علىآبادى ، كه مردى كدخدامنش و آدمى روشن و در فتنه حسين قلى خان از دو ديده نابينا شده بود ، به مباشرى در المرز و چراغ على خان [ 75 ] نوايى كه امير يساولان قور و مردى كاردان و صاحب شوكت و شأن
هامش
( 1 ) . مجلس : « قرين »