بخش 3
بهاريه سال فيروزى مآل بيچى ئيل تركى مطابق با سنه يكهزار و دويست و چهارده هجرى و عزيمت خراسان و مأموريت نوّاب نايب السلطنه به آذربايجان و سياست صادق خان شقاقى نادان
خسرو خاور ، اعنى خورشيد انور درين سال ميمون فر ، هشت ساعت و هجده دقيقه گذشته از شب جمعه بيست و چهارم شهر شوال المكرم سنه يكهزار و دويست و چهارده از دار الخلافه حوت به خاورزمين حمل گراييد و سلطان بهار ، امير خيانت پيشهء دى را كه چندى در اجراى سياست مهلت داده بود ، روانه ديار عدم گردانيد .
بلبل هواى بلندپروازى داشت . گل با سنبل بناى طره بازى گذاشت . ابر آذار « 1 » كه نايب سلطان بهار است ، به نظم مملكت گلشن مأمور شد و سفير صبا به ورود تختگاه چمن مسرور .
شاهنشاه با دادودين ، ميمنت عيد همايون را پاى بر زبر تخت گوهر آگين نهاد و دست دريا نوال به افشاندن بدرههاى « 2 » سيموزر برگشاد [ و ] پس از انقضاى جشن نوروز خجستهفر ، به حركت رايات ظفر بهسمت خاور فرمان داد . سبب عزيمت خراسان اينكه : طرّهباز خان افغان به اشاره شاه زمان از جانب وفادار خان وزير اعظم به عزم ملاقات جناب حاجى ابراهيم خان اعتماد الدوله وارد تختگاه شد و از حقيقت پيغام وزير مزبور جناب اعتماد الدوله آگاه گرديد . خلاصه پيغام اينكه : مملكت خراسان به سبب همجواريت با ولايات متصرفى افغان ، انسب چنانست كه در تصرف شاه زمان ، و ساير
هامش
( 1 ) . ملى و مجلس : « آزار »
( 2 ) . ملى : « بدرهاى »