ثمانمايه از عالم انتقال نمود . اوقات حياتش صد و بيست و هفت سال بود « 1 » .
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 147 )
استاد قوام الدين معمار شيرازى
قدوهء مهندسان زمان و مرجع معماران دوران بود و از جملهء آثار آن استاد نادرهكار در دار السلطنهء هرات ، عمارات عاليات مهد عليا گوهرشاد آغاست . حكايتى مشهور است و بر السنه و افواه مذكور كه نوبتى حضرت خاقان سعيد به سبب عمارت از استاد قوام الدين رنجيده مدت يك سال او را رخصت درآمدن به بارگاه عالم پناه ارزانى نداشت و چون استاد بر علم نجوم نيز ماهر بود ، تقويمى استخراج كرده بعد از آنكه اجازت ملازمت يافت آن را پيش برد . حضرت خاقان سعيد تبسم فرمود اين بيت بر وى خواند :
تو كار زمين را نكو ساختى * كه با آسمان نيز پرداختى
انهدام بناى حيات استاد قوام الدين معمار در غرهء شعبان سنهء اثنى و اربعين و ثمانمايه اتفاق افتاد .
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 147 - 148 )
مولانا عبد العزيز ابهرى
سرآمد علماى روزگار و اعلم فضلاى فقاهت آثار بود و در اواخر اوقات زندگانى به عزم گزاردن حج اسلام و دريافت سعادت زيارت حضرت خير الانام - عليه الصلاة و السلام - از خراسان توجه فرمود و بعد از ادراك آن دولت عظمى و مراجعت از يثرب و بطحا نزديك به ولايت شام در قريهء علا به تاريخ هيژدهم رجب سنهء ثلاث و اربعين و ثمانمايه ، رخت فنا به عالم بقا كشيد .
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 148 )
مولانا يحيى سيبك
در سلك افاضل ديار خراسان انتظام داشت و همواره به قلم گوهرنگار ، نقش تأليف
هامش
( 1 ) . در حاشيهء چاپى نقل از نسخهء ديگرى صد و بيست سال نوشته و در نسخهء خطى صد و هشتاد سال .