وفات يافته در قصبهء خرجرد از ولايت جام مدفون گرديد . از آثار قلم درر نثار آن حضرت ، ديوان غزليات مشتمل بر اشعار حقايق صفات در ميان فرق انام اشتهار تمام دارد و ايضا مثنوى مختصر انيس العاشقين نام از جملهء منظومات آن قدوهء خير الانامى است - عليه الرحمة و الرضوان من اللّه الرحيم المستعان « 1 » .
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 145 )
مولانا فصيح الدين محمد بن محمد علاء
مولانا فصيح الدين محمد بن علا ، به وفور علم و ديندارى و مزيد فضل و پرهيزكارى از ساير اكابر ديار خراسان امتياز تمام داشت و همواره به لوازم درس و فتوا پرداخته نقش افاده بر الواح خواطر طلبهء علوم مىنگاشت و با آنكه خاقان سعيد چند نوبت از آن جناب قبول مناصب شرعيه نمود ، اصلا به تكفل امرى از آن امور راضى نشد و تعهد نفرمود ؛ مع ذلك حضرت شاهرخى اكثر قضاياى شرعيه را به استصواب آن فاضل افادت اياب فيصل مىداد و مادام كه از آن جناب استفسار نمىنمود به نفاذ حكمى از احكام زبان نمىگشود و مولانا فصيح الدين در وقتى كه عمر عزيزش از هشتاد متجاوز بود به بلدهء فاخرهء هرات در منتصف جمادى الاخرى سنهء سبع و ثلاثين و ثمانمايه درگذشت و در گازرگاه در پايان مرقد معطر مقرّب حضرت بارى خواجه عبد اللّه انصارى - قدّس سره - مدفون گشت .
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 145 - 146 )
[ مولانا حميد الدين عتيق اللّه بن مولانا يحيى بن محمد علاء ]
و برادرزادهء مولانا فصيح الدين مولانا حميد الدين عتيق اللّه بن مولانا يحيى بن محمد علاء در سلك اكابر فضيلت انتما منتظم بود و در آن زمان فرخنده نشان چند سال در بلدهء هرات به لوازم امر احتساب قيام مىنمود . در شهور ثلاث و ستين و ثمانمايه كه به اداى نماز بامداد مشغولى مىكرد ، داعى حق را لبيك اجابت گفته در حين سجده روى به جنات عدن آورد و چون يك شعبه از نسب مسود اوراق به مولانا مومى اليه اتصال مىيابد ، خامهء مشكين عمامه در تعريف خدامش زياده از اين مبالغه نمىنمايد .
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 145 - 146 )
هامش
( 1 ) . ر . ك : به صفحهء 114 - 115 از همين كتاب .