شيخ محيى الدين محمد الغزالى الطوسى
بغايت عالم و زاهد و متورع بود و با سلاطين و امرا در كمال ابهت و استغنا ملاقات مىنمود و جهت آخر چند نوبت به گزاردن حج اسلام فائز گشت و در كرّت اخير كه به حجاز مىرفت ، در حدود حلب فى منتصف رمضان سنهء ثلاثين و ثمانمايه درگذشت . يكى از فضلا در آن باب گويد :
وفات قطب جهان شيخ محيى طوسى * ميانهء حلبست و ميانهء رمضان
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 143 )
مولانا جلال الدين يوسف اوبهى
اعلم فضلاى زمان و افضل علماى دوران بود و در درس سلطان المحققين و برهان المدققين ، مولانا سعد الملة و الدين ، مسعود التفتازانى تحصيل فرمود .
مهارتش در فنون معقول و علوم منقول به مرتبهاى رسيد كه حضرت مولوى در اجازاتى كه براى آن جناب مىنوشت به قلم كرم رقم نمود كه اگر در تأليفات اينجانب بر سهو بيان يا بنان اطلاع يابد به تعبير بيانى يا تغيير بنانى اصلاح فرمايد .
در سنهء ثلاث عشر و ثمانمايه كه عمارت مدرسهء شريفه و خانقاه معارف پناه ، حضرت خاقان سعيد كه در درون بلدهء فاخرهء هرات در محاذى قلعهء اختيار الدين واقع است به اتمام رسيد ، آن حضرت نخست رقم تدريس بر وجنات حال جناب مولانا يوسف كشيده و در روز اجلاس به نفس نفيس به مجلس درس تشريف حضور شريف ارزانى داشت و قامت قابليت آن جناب را به خلع فاخره بياراست و ايضا حضرت خاقانى هم در آن روز مرجع العلماء و الاهالى ، مولانا جلال الدين يوسف حلاج و حاوى فضايل نفسانى ، مولانا نظام الدين عبد الرحيم ياراحمد و جناب افادت پناه خواجه ناصر الدين لطف اللّه خواجه عزيز اللّه را در آن مدرسه به منصب تدريس تعيين فرمود و امر شيخى خانقاه را به جناب شيخ الاسلامى خواجه علاء الدين على چشتى تفويض فرمود . از ثقات استماع افتاده كه بعد از چندگاه از نصب علماى مشار اليهم ، مولانا شمس الدين محمد جاجرمى قائممقام يكى از ايشان گشت و در روز اجلاس از اكابر علما شيخ شمس الدين جزرى و از اعاظم امرا ، امير عليكه و امير فيروز شاه بدان بقعهء شريف تشريف آوردند و مولانا محمد از