و شلوه « 1 » را بدست خود ضربها بر ميان زد و به دو نيم كرد و خون او شمشير را ملوّث كرد و بفرمود تا تمامت ايشان را بدوزخ فرستادند و با امراى خود مشورت نمود تا بكدام راه روى نهد هر كس مصلحتى ديدند سلطان فرمود راى من آنست كه چون ايشان از احوال شلوه « 2 » و ايوانى بىخبر باشند و منتظر آنك تا ازيشان خبرى رسد مغافصة بسر ايشان رسيم ، بر مصلحت ديد خود بر فور با ده هزار مرد پرجگر روان شدند « 3 » تا بپاى عقبهء بندپنبه ؟ ؟ ؟ « 4 » كه عقاب را پرواز از آن به حساب « 5 » تواند بود از اسب پياده شد و لشكر بر عقب او روان ، وعول وغول « 6 » او را مىديد از شرم پيادهروى و ترس خويش خود را سرنگونسار « 7 » از كمر مىانداخت ، تا وقت انفجار عيون صبح بدان فجّار رسيد و از جانبين كار حرب سخت گشت و بتير و شمشير دست بگشادند تا عاقبت حقّ بر باطل غلبه كرد و اكثر شيعهء شرك در شرك فنا افتادند و اهل ضلال گزيدهء صلال عطب شدند و اولياى سلطان منصور و اودّاى شيطان مقهور گشت الم يروا كم اهلكنا قبلهم من القرون انّهم اليهم لا يرجعون ، آن روز چون بشب كشيد هم آنجا نزول كردند و روز ديگر هنگام آنك
و الفجر يتلو الدّجى فى اثر زهرته * كطاعن بسنان اثر منهزم « 8 »
هامش
( 1 ) ه : شكوه ،
( 2 ) ه ز : شكوه ،
( 3 ) كذا فى آ ب ه ، ج د ز : شد ،
( 4 ) كذا فى ا ( ) ، ب : بيد پنبه ؟ ؟ ؟ ، ه : بندپنبه ، ز : بندسه ، د : بندينه ، ج :
مدنيه ،
( 5 ) ج : مجال ( كذا ) ، ز جمله را ندارد ،
( 6 ) وعول جمع وعل است يعنى گوزن و وغول مصدر وغل يغل است يعنى داخل شدن و فرورفتن در جنگل و كوه و نحو ذلك ،
( 7 ) كذا فى آ ج ، ب : سرنكوسار ، ه ز كلمهء « سر » را ندارند ، د اصل جمله را ندارد ،
( 8 ) من جملة ابيات ستّة للأمير ابى المطاع يصف يوما له بدير دمشق ذكرها الثّعالبى فى اوّل تتمّة اليتيمة فى فصل محاسن اهل الشّأم و الجزيرة ( نسخة باريس ورق 500 ) ، و قبلهما انس لا انس يوم الدّير مجلسنا * و نحن فى نعم توفى على النّعم
وافيته غلسا فى فتية زهر * ما شئت من ادب فيهم و من كرمو الفجر يتلو الدّجى البيت ، قال كانت الزّهرة تطلع فى ذلك الوقت قبيل طلوع