گفت ذلّ من اسند امره الى امرأة ، ملك طشتدار روزى بر لب رود خانهء كرّ « 1 » بود قسّيسى مست كه كشيش ميخوانند از نزديك شلوه « 2 » مىرسد با ملك طشتدار تعدّى مىكند و ميگويد نزديك « 3 » ملك « 4 » لشكر روان كند « 5 » تا در درهء ماركاب « 6 » سلطان را با لشكر فروگيريم و جزا و مكافات او بجاى آريم ، ملك طشتدار همان لحظه كشيش را بمىكشد « 7 » و چون مرغ پرّان با نزديك سلطان مىرسد وقت صبحى كه آواز مؤذّنان مؤدّيان صلوة را از خواب بيدار مىكردند « 8 » نزديك سلطان رسيد و از مصدوقهء حال و خديعت فرقهء ضلال بياگاهانيد فرمود تا اختبار و اعتبار را شلوه « 9 » و ايوانى « 10 » را حاضر كردند و چهل امير ديگر در صحبت ايشان و فرمود كه با شما كنگاج مىرود كه بكدام راه اوليترست راه غرس « 11 » يا راه درهء ماركاب « 12 » ، شلوه « 13 » و امرا « 14 » گفتند كه بر راه غرس « 15 » بلادى حصين است گذر از آنجا متعذّر باشد و راه ماركاب « 16 » اوسط راههاست و بتفليس نزديكتر چون به آنجا رسيم بآوازهء سلطان لشكر پراگنده شوند و ولايت تفليس مسلّم كنيم و مستخلص گردد ، سلطان را چون حقيقت خبث عقيدت آن منافقان معلوم شد با شمشير كه داشت برخاست
هامش
( 1 ) كذا فى آ مشدّدا ، ه ز : كر ، ب د : كز ، ج ندارد ،
( 2 ) د : سلوه ، ه : شكوه ( فى جميع المواضع ) ،
( 3 ) ج ندارد ،
( 4 ) ظاهرا مقصود قيز ملك است ،
( 5 ) كذا فى آ ب د ، ج ز : كن ، ه : كنيد ،
( 6 ) كذا فى ه ، آ : مماركاب ، د : مباركاب ، ج : مماركان ، ب : اركان ، ز : ركاب ،
( 7 ) كذا فى آ ب ج ، د ه : مىكشد ، ز : بكشت ،
( 8 ) كذا فى آ ب ج ه ، د : مىكند ، ز اصل جمله را ندارد ،
( 9 ) ز : سلوه ، ه : شكوه ،
( 10 ) ز : ايوانى ؟ ؟ ؟ ،
( 11 ) كذا فى آ ب د ه ز ، ج : عرس ،
( 12 ) كذا فى آ د ه ، ج : مماركان ، ز : ياركاب ، ب : اركان ،
( 13 ) ه : شكوه ،
( 14 ) د : و ايوانى ،
( 15 ) كذا فى آ ب د ه ، ج ز : عرس ،
( 16 ) كذا فى آ د ه ز ، ب : اركاب ، ج : مماركان ،