يكديگر فرق ننهند عدول نجويند ، و از عادات گزيده آنست كه چنانك شيوهء مقبلان و سنّت صاحب دولتان باشد ابواب تكلّف و تنوّق القاب و شدّت امتناع و احتجاب بسته گردانيدهاند هركس كه بر تخت خانى نشيند يك اسم در افزايند خان يا قاآن و بس زيادت از آن ننويسند و ديگر پسران و برادران او را به همان اسم موسوم بهنگام ولادت خوانند مشافهه و مغايبه « 1 » خاصّ و عامّ و مناشير مكتوبات كه نويسند همان اسم مجرّد نويسند ميان سلطان با عامى فرق ننهند و مخّ و مقصود سخن نويسند و زوايد القاب و عبارات را منكر باشند ، و كار صيد را بحدّ داشته است و گفته كه صيد وحوش مناسب امير جيوش است كه « 2 » بر ارباب سلاح و اصحاب كفاح تعليم و تربيت آن واجب است كه « 2 » چون صيّادان بشكارى رسند بر چه شيوه آن را صيد كنند و صفّ چگونه كشند و برحسب قلّت و كثرت مرد بر چه شيوه شكارى را در ميان آرند و چون عزيمت شكارى خواهند كرد بر سبيل تجسّس مردان بفرستند و مطالبهء انواع و كثرت و قلّت صيد بكنند و چون به كار لشكر اشتغال نداشته باشند دايما بر صيد حريص باشند و لشكر را برآن تحريض نمايند و غرض نه مجرّد شكار باشد بلك تا بر آن معتاد و مرتاض باشند و بر تير انداختن و مشقّت خوگر شوند و خان بهروقت كه عزيمت شكارى بزرگ كند و وقت آن اوّل دخول فصل زمستان باشد فرمان رساند تا لشكرها كه بر مدار محطّ رحال و جوار اردوها باشند مستعدّ شكار گردند و برحسب آنچ اشارت رانند از ده نفر چند نفر برنشينند و فراخور هر موضعى كه شكار خواهند كرد آلات آن از سلاحها و چيزهاى ديگر تعيين كنند و دست راست و چپ و قلب راست گردانند و بامراى بزرگ تفويض كنند و با خواتين و سرّيّات و مأكولات و مشروبات روان شوند و حلقهء شكار يك ماهه و دو ماهه و سه ماهه فرو گيرند و شكارى را بتدريج و آهستگى مىرانند و محافظت
هامش
( 1 ) آ ج ه : معاينه ،
( 2 ) كذا فى جميع النّسخ ،