مراكب آن قوم كه عنانشان مانند صاحبان خود « 1 » در دست خود سرى بوده به صداى كرنا « 2 » رم كرده ، كفره پياده و حيرت زده بر جاى مىمانند و سواى « 3 » سه نفر كه در اجل ايشان تأخيرى « 4 » بوده ، رخت حيات از آن ورطهء پرخطر به ساحل نجات مىبرند ، تمامى آن قوم « 5 » عرصهء « 6 » تيغ هلاك مىگردند و بعد از عرض اين فتح مبين به باريافتگان حريم اين دولت ابد « 7 » قرين صفى قلى بيگ و غازيان چمشگزك « 8 » كه آثار جلادت از ايشان به ظهور رسيده بود به انعام « 9 » و خلاع سربلند گرديدند ؛ اميد كه اخبار فتوحات متوالى و كوكب نصرت منسوبان اين دولت درخشان و متلالى « 10 » باد .
وقايع « 11 » متنوعه
در اين سال محمّد قلى خان بيگلربيگى ايروان از ايالت آنجا « 12 » معزول و بيگلربيگىگرى آنجا « 13 » به نجف قلى خان شفقت شد و كلبعلى سلطان « 14 » سيل سپر به ايلچى گرى روم معين گرديد . « 15 »
روانه شدن رايات نصرت آيات « 16 » به ييلاق سميرم « 17 »
در اين سال « 18 » اعليحضرت صاحب قران ظلّ رحمن بنابر آنكه در اغلب سالها هواى دار السلطنهء « 19 » اصفهان « 20 » مايل به گرمى مىباشد ، عازم ييلاقات الكاى « 21 » سميرم و توابع « 22 » گرديدند و در ايّام بهار « 23 » و هنگام « 24 » طراوات و نضارت « 25 » گلزار روزگار كه هنوز گلشن « 26 » مينو نظام اصفهان را هوا سرد و هنگامهء زيبايى « 27 » گرم بود و گلهاى رنگارنگ مانند شاهدان شوخ و شنگ و لعبتان فرنگ [ گ 243 ب ] تازه از نقاب اكمام روى
هامش
( 1 ) . د ، مج : - « خود » . ده : مانند صرصر خود راى .
( 2 ) . ل : كرهنا .
( 3 ) . اساس : سوى .
( 4 ) . م : تاخير .
( 5 ) . م : - « آن قوم » .
( 6 ) . ده ، م ، مج ، مر : عرضه .
( 7 ) . اساس : - « ابد » .
( 8 ) . ده : چمشكرك .
( 9 ) . د ، م : انعامات .
( 10 ) . مج : متوالى .
( 11 ) . د : از جملهء وقايع .
( 12 ) . م : - « آنجا » .
( 13 ) . م : معزول و جاى او .
( 14 ) . م : خان .
( 15 ) . د ، مج ، مر : شد .
( 16 ) . م : - « آيات » .
( 17 ) . د ، مج : - « عنوان » .
( 18 ) . د : - « در اين سال » .
( 19 ) . م : - « دار السلطنه » .
( 20 ) . اساس : صفهان .
( 21 ) . د : - « الكاى » .
( 22 ) . د ، ل : - « و توابع » .
( 23 ) . اساس : - « گرديدند و در ايّام بهار » .
( 24 ) . م : - « هنگام » .
( 25 ) . مج : نقارت .
( 26 ) . د : - « هنوز گلشن » .
( 27 ) . د : رسايى .