ثعبان « 1 » شكوه متوجه تسخير بصره گرديد .
حسين پاشا را از ملاحظهء اين حال و ميلان خاطر بعضى از مردم « 2 » بصره به جانب احمد بيگ و فتحى بيگ پاى ثبات از جاى رفته عريضهاى مشتمل بر بندگى و تسليم نمودن آن ملك دلپذير به غلامان خسرو كيخسرو نظير « 3 » به درگاه فلك پيشگاه فرستاد و « 4 » چون در زمان نوّاب خاقان رضوان مكانى عليين آشيانى « 5 » مبانى صلح و صلاح به جهت رفاه و فلاح خلق اللّه « 6 » فيما بين نوّاب « 7 » خاقان رضوان مكان « 8 » و سلطان مراد خواندگار « 9 » روم مشيّد و متسحكم گرديده ، سنورنامه [ اى ] از طرفين در سلك تحرير درآمده ، پيمان به ايمان « 10 » تأكيد يافته بود . اعليحضرت ظلّ اللّهى « 11 » از نقض عهد و ميثاق اجتناب نموده ، بدان معنى اقبال نفرمودند « 12 » و بعد از ورود پاشاى بغداد فتحى بيگ و احمد بيگ « 13 » [ گ 230 ب ] به جوازر « 14 » رفته ، قلعه داران آن حدود به قدم اطاعت و انقياد ايشان را استقبال كرده ، قلاع را تسليم نمودند و حسين پاشا را مجال اقامت « 15 » در آن ملك نمانده ، روانهء دورق « 16 » و حويزه كه داخل ممالك محروسه است گرديد . پاشاى بغداد آن ملك به آرزو خواسته را بىميانجى منازعى در تصرف ديده ، دفع « 17 » احمد بيگ و فتحى بيگ را كه رقيبان معشوق حكومت او بودند وجههء « 18 » همت ساخت « 19 » و شبى كه داخل بصره مىگرديدند « 20 » روز حيات ايشان را به شام ممات رسانيد و اين شعر راقم حالى آن دو خون گرفته گرديد . « 21 »
هامش
( 1 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : اژدر .
( 2 ) . م : جمعى از اهل .
( 3 ) . مج : غلام . ده : و نظير .
( 4 ) . مر ، د ، ده : - « و » .
( 5 ) . اساس ، مر ، ده : - « عليين آشيانى » . مج ، د : + و سلطان مراد خواندگار روم . . .
( 6 ) . م : عباد اللّه . ل : + مشيد و مستحكم گرديده . . .
( 7 ) . م ، ده : - « نوّاب » .
( 8 ) . ده : + عليين آشيانى .
( 9 ) . اساس : خوندگار .
( 10 ) . مج ، مر : با پيمان .
( 11 ) . م ، مج ، مر ، ظلّ الهى .
( 12 ) . م : ننمود . مج ، د : ننمودند . ل : ننموده .
( 13 ) . م ، مج ، مر ، ل ، د : احمد بيگ و فتحى بيگ .
( 14 ) . د : به جواز .
( 15 ) . مج : توقف .
( 16 ) . ل : دوداق .
( 17 ) . مج : و رفع . ل : رفع . د : - « دفع » .
( 18 ) . مج : وجهء .
( 19 ) . م ، مج ، مر : ساخته . ل : نموده و .
( 20 ) . م : گرديد .
( 21 ) . ده : بود .