ذكر نهضت رايات نصرت آيات به ييلاقات « 1 » سميرم « 2 » و بهمن زار « 3 » و اشتغال به عيش و عشرت و سير و شكار كه خامهء بديع « 4 » نگار خالى از « 5 » عربى نگاشته « 6 »
در هنگامى كه كليد فروردين درهاى « 7 » شكفتگى بر روى روزگار گشوده و طاو [ و ] س گل از نهانخانهء نيستى « 8 » بر فراز شاخسار هستى آغاز پرفشانى « 9 » نمود چمن پيرايهء رخسار شاهدان پوشيد و به باد دامن ابر بهارى ، آتش بىدود « 10 » گل فروزان گرديد و هزاردستان چون ميگساران از پيمانهء گل سرمست و بيهوش و خون شاهدان « 11 » گلشن از آرزوى « 12 » هم آغوشى مرغان خوش نوا ، در جوش آمد .
گويندگان كوكونوا « 13 » و زند خوانان بلندآوا ، « 14 » از سر درختان به آهنگ رسا خروش آغاز نهادند . « 15 » پادشاه فرمانروا را كه پيوسته ساغر كاميابى « 16 » لبريز و تيغ جهانگيرى و دشمن سوزى خون ريز باد ، خواهش آن در دل پديد آمد كه در ييلاقات سپاهان « 17 » و شيراز از ديدن گلهاى رنگارنگ و شكار مرغان آسمان « 18 » آهنگ شادى اندوز و هنگامه افروز گردند .
در روزى به خوبى از هرچه توان گفت ، افزون به نيروى اختر همايون درفش درفشان « 19 » جلوهء طاو [ و ] سى نمود ، نخست باغ مينو سرشت كومه « 20 » [ گ 214 ب ] لنجان « 21 » از گرد لشكر همايون ديدهء نرگس چمن افروز را توتياى بينش كشيد و نواى اين مژده به گوش خوش نشينان آن گلستان بهشت نشان رسيد . پنج روز ، آن رشك بهشت برين از جشن پادشاه روى زمين مانند سبزهزار آسمان كه از فروغ اختران لالهرنگ ، بهارستان « 22 » بى خزان است به گلهاى آتشى چراغان ، « 23 » آراستگى داشت .
هامش
( 1 ) . مر : سمت ييلاق . ل ، د : ييلاق .
( 2 ) . م ، مج : سيمرم .
( 3 ) . مج : + شيراز .
( 4 ) . م ، د : بدايع .
( 5 ) . اساس : لفظ .
( 6 ) . مج : به عيش و شرب و شكار .
( 7 ) . د : درياى .
( 8 ) . د : - « از نهانخانهء نيستى » .
( 9 ) . م ، د : پرافشانى .
( 10 ) . ل : بيداد .
( 11 ) . م : شاهد .
( 12 ) . ل : از روى .
( 13 ) . ل : - « نوا » .
( 14 ) . مج ، مر ، ل : آواز .
( 15 ) . د : كردند .
( 16 ) . مر : - « كاميابى » .
( 17 ) . مج : صفاهان . د : اصفاهان .
( 18 ) . مج : سير .
( 19 ) . م : فشان .
( 20 ) . مج : كوته .
( 21 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : - « لنجان » .
( 22 ) . م ، ل : بهار .
( 23 ) . مج : آتشى چراغان و پيالهاى گردان و جنبش آب . . .