جلادت مجال توقف نمانده ، ظلمت شب را حصن عافيت « 1 » خود شمرده ، « 2 » آوارهء دشت فرار شده ، به اورنگ زيب ملحق مىگردند .
بعد از ورود جماعت مزبور و استطلاع « 3 » اورنگ زيب بر ورود لشكر قيامت اثر و وقوع مجادله ، صلاح در اقامت نديده طبل رحيل كوفته ، بر جناح استعلاج روانه مىگردد و مجددا نيل بدنامى بر جبههء بىاعتبارى مىكشند و امرا و غازيان عظام در حينى كه تيغ جهان ستان مهر درخشان از نيام مشكفام شب « 4 » برمىآيد ، « 5 » با سيوف مسلوله [ گ 211 آ ] مهياى مجادله و محاربه مىگردند و مانند سپاه شب از سياهى آن لشكر ، اثر « 6 » بر جاى نمىبينند . سياوش خان قوللر آقاسى را با جمعى « 7 » از مردان كارزار از دنبال آن گروه فرستاده ، حقيقت معروض مىدارند . چون اين خبر مسرت اثر به مسامع باريافتگان سرادقات جاه و جلال رسيد ، ارقام مطاعه به اسم امراى « 8 » عظام ، عزّ « 9 » صدور يافت كه تا انباشتن جر و نقبى كه جماعت چغتاى « 10 » كندهاند و تعيين نمودن جمعى به جهت « 11 » محافظت قلعه در آن حدود توقف نموده ، بعد از فراغ از مهام مزبور روانهء درگاه جهان پناه گردند و رايات نصرت آيات به فيروزى و اقبال روانهء « 12 » مشهد مقدس « 13 » معلى « 14 » گرديد و بعد از وصول در ساعت مسعود از طرق كه يك فرسخى شهر است با امرا « 15 » و خاصّان و مقربان و ملتزمان ركاب دولت پياده « 16 » به آستان بوس روضهء مقدسه ، « 17 » سرافرازى يافتند و امراى عظام نيز « 18 » چند روز بعد « 19 » از ورود اعليحضرت ظلّ اللّهى « 20 » احراز « 21 » سعادت
هامش
( 1 ) . ل : حصين .
( 2 ) . اساس : نموده . مج : عافيت نموده .
( 3 ) . اساس : استطلاح .
( 4 ) . د : + تار .
( 5 ) . ده : آمد .
( 6 ) . ل : اثرى .
( 7 ) . د : سرداران .
( 8 ) . ده : امرا .
( 9 ) . اساس ، مر : مزبور .
( 10 ) . مج : جقتاى . د : جيغتاى . ده : چقتاى .
( 11 ) . م : - « جهت » .
( 12 ) . مج : وارد .
( 13 ) . اساس : - مقدس .
( 14 ) . اساس : - معلى .
( 15 ) . ده : امراى .
( 16 ) . م ، ل : پناه .
( 17 ) . مج : + منوره .
( 18 ) . م ، ل : + بعد از .
( 19 ) . م : - « بعد » .
( 20 ) . م ، مج ، د : ظلّ الهى .
( 21 ) . م ، ل : اجراى .