مقرون به صلاح دولت بوده باشد ، به عمل آورند .
نظر عليخان و صفى قلى بيگ شيره چى باشى و روشن سلطان لكزى « 1 » را با فوجى از شجعان به تاخت اطراف و جوانب اردوى آن و مدبران تعيين مىنمايد .
غازيان ظفر توأمان تا باباولى « 2 » كه كنار اردوى چغتاى « 3 » بود ، « 4 » رفته علم جرأت مىافرازند ، « 5 » بعد از رسيدن اين خبر مسرّت اثر ، رقم اشرف به اسم امراى عظام صادر گرديد كه عساكر نصرت مآثر را به اتفاق سياوش خان قوللر آقاسى و بيگلربيگى كوه گيلويه روانه ساخته ، سپهسالار و قورچى باشى در كنار هيرمند يا محلى كه مناسب دانند ، توقف نمايند و اورنگ زيب بعد از ملاحظهء جرأت و جسارت « 6 » غازيان ، چون بهادر خان سپهسالار چغتاى « 7 » به محصلى اجل نقد حيات را به قابض ارواح سپرده بود ، رستم خان دكنى را سردار نموده ، به اتفاق قليچ خان و جمعى « 8 » از امرا « 9 » و راجها و فيلان كوه بنيان روانه مىنمايد و امراى عظام به موجب فرمان واجب الاذعان ، سياوش خان را با سپاه گران روان نموده « 10 » ، خود توقف مىنمايند و در ثانى الحال ، مرتضى قليخان قورچى باشى را به خاطر مىرسد كه عنقريب بنيان ثبات « 11 » و قرار « 12 » لشكر چغتاى « 13 » به سيلاب تهور غازيان منهدم و ويران خواهد شد [ گ 210 ب ] و اين معنى به اسهل وجوه به حصول خواهد پيوست ، [ لذا ] توقف ننموده ، خود را به سرعت تمام « 14 » به عسكر « 15 » ظفر اثر « 16 » مىبايد رسانيد كه اين فتح مبين « 17 » به اسم ديگرى منتشر نگردد و تصميم عزيمت نموده ، « 18 » با وجود بعد مسافت و گرمى هوا با ايلغار « 19 » به اتفاق سپهسالار به
هامش
( 1 ) . د : لنگرى .
( 2 ) . م ، مج ، ل : باباى ولى .
( 3 ) . ده : چقتاى .
( 4 ) . م : بوده .
( 5 ) . م ، مج ، ل ، د : برمىافرازند .
( 6 ) . اساس : - « و جسارت » .
( 7 ) . ده : چقتاى .
( 8 ) . م : بعضى .
( 9 ) . ده : امراى .
( 10 ) . م : روانه نمود . مج ، د ، ده : روانه نموده .
( 11 ) . م : ثابت .
( 12 ) . مر : قرار و ثبات .
( 13 ) . مج : جقتاى . ده : چقتاى .
( 14 ) . م : هرچه تمامتر .
( 15 ) . ل : به معسكر .
( 16 ) . ل : پناه .
( 17 ) . د : - « مبين » .
( 18 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : نموده به اتفاق سپهسالار به . . .
( 19 ) . مر : - « با ايلغار » .