چهارصد ، پانصد نفر « 1 » كه اسب ايشان همراهى نموده بود ، وارد مىگردند و به اتفاق حاجى منوچهر بيگ « 2 » و رفقا استقبال خنجر خان و قباد خان نموده ، آتش محاربه مشتعل مىگردد « 3 » و امير آخورباشى كه اباعن جد به شجاعت و بسالت معروف است ، « 4 » پاى ثبات و قرار افشرده ، « 5 » مانند غبار هيجا « 6 » آن سرگشتگان بادپيما را بعضى به آتش تيغ درخشان حريق و جمعى را غريق آب نهر « 7 » هيرمند مىگردانند « 8 » و با آن كه آن تيره بختان ، « 9 » مانند دخان به رغبت در آتش سوزان مىنشينند ، « 10 » از اعجوبه كارى اقبال ظلّ اللّهى « 11 » از پيش برق بى امان تيغ درخشان « 12 » غازيان گريزان مىشوند . در حينى كه خاطر اقدس اعليحضرت ظلّ اللّهى « 13 » متوجه كيفيت « 14 » احوال جنود هنود بود ، عريضهء امير آخورباشى مشتمل بر وقوع اين « 15 » [ گ 210 آ ] فتح مبين « 16 » و فرستادن رؤس و كرناى اعادى بى دين به درگاه فلك پيشگاه رسيد و به ازاى اين جلادت ، مشمول نوازشات خسروانه شد و قليچ خان را از اصغاى اين خبر اركان اصطبار « 17 » و قرار متزلزل گشته فرار بر قرار اختيار نموده ، متوجهء قندهار مىگردد و بعد از وقوع اين مقدمه ، ارقام مطاعه به اسم نظر عليخان شرف صدور يافت كه به اتفاق امير آخورباشى تا ورود امراى عظام و سپهسالار « 18 » در محلى كه خاطرجمع بوده « 19 » باشد ، توقف نموده ، قبل از ورود امرا و عساكر نصرت مآثر ارتكاب جدال و قتال « 20 » ننمايند و اگر تاخت اطراف و جوانب و سدّ « 21 » شوارع و مسالك آن جماعت ميسّر بوده باشد ، به طريقى كه چشم زخمى واقع نشده [ و ]
هامش
( 1 ) . مج ، د : - « پانصد نفر » . مر : با چهار هزار نفر . ده : چهارصد يا پانصد نفر .
( 2 ) . م ، ل ، د ، ده : - « بيگ » . مج : خان .
( 3 ) . م : اشتعال مىپذيرد .
( 4 ) . د : - « است » .
( 5 ) . د : + نمايند .
( 6 ) . ده : هيجان .
( 7 ) . ل ، د : - « نهر » .
( 8 ) . ل : گردانيدند .
( 9 ) . ل : تيرهگيان .
( 10 ) . د : مىنشستند .
( 11 ) . م ، د : ظلّ الهى . مج ، مر : اعليحضرت ظلّ اللّهى .
( 12 ) . م : بىدريغ .
( 13 ) . م : ظلّ الهى .
( 14 ) . م : كيفية .
( 15 ) . ل : + چنين .
( 16 ) . مر : - « مبين » .
( 17 ) . اساس ، مر : اضطبار . ل : اضطرار .
( 18 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : - « و سپهسالار » .
( 19 ) . ده : آمده .
( 20 ) . د : قتال و جدال .
( 21 ) . ل : رسد .