مالد ، « 1 » بر وسادهء بلندپايهء برترى جلوس فرموده ، « 2 » بيگلربيگيان و امرا و حاجبان « 3 » و مقربان و ابناء الملوك كه در « 4 » دربار اقبال مىباشند ، در حريم قرب و حضور نشستند و ساير اعيان « 5 » و ارباب امتياز از دو جانب سرادق عزّت و اقبال تا در باغ صف آرا گرديدند و از در باغ تا حوالى قلعه كه قريب يك فرسخ بود ، سپاه نصرتپناه مستغرق « 6 » آهن و فولاد از دو جانب رده كشيدند . دولتخان و شاديخان و كاكر خان و رومى خان و ميرزا ابو الحسن بخشى « 7 » و ميرك حسن و ميرعبد اللطيف ديوان و ساير راجهها « 8 » و مردم صاحب وجود هنود ، « 9 » به نظر كيميا اثر رسيده ، به شرف پاى بوس « 10 » و كرنش « 11 » و تسليم امتياز يافتند و در همان روز محراب خان [ گ 204 ب ] و امراى عظام و رفقاى مشاراليه ، پردل خان را با رؤس مقهورين « 12 » قلعهء « 13 » بست « 14 » و فيلهاى كوه مثال « 15 » و كرنا « 16 » و كوس و نفير « 17 » آن گروه ، از نظر كيميا اثر گذرانيدند .
بعد از استماع نغمات دلفريب از مطربان الحان عندليب « 18 » و كشيدن اطعمه و اشربه ، دولتخان « 19 » و ساير امرا رخصت يافتند و سواى « 20 » دو زنجير فيل كه دولتخان خود بر سبيل پيشكش و ارمغان به نظر اين « 21 » خديو جهان رسانيد ، ديگر ساير « 22 » اجناس كه « 23 » داشتند ، بر ايشان مسلّم گرديد و عيسى بيگ با جمعى از جنود مسعود به بدرقگى آن قوم معين شد كه ايشان را « 24 » تا حدود كابل كه داخل قلمرو پادشاه
هامش
( 1 ) . م ، ل : باشد .
( 2 ) . د : فرمودند .
( 3 ) . م : خاصّان . د : اعيان .
( 4 ) . م : ابناء الملك كه بر . ل : ابناء الملك كه به .
( 5 ) . ل : احباب .
( 6 ) . مج : مستقرق .
( 7 ) . مج : الحسينى .
( 8 ) . م : راجها اليه .
( 9 ) . م ، مج ، ل ، د : - « هنود » .
( 10 ) . م : پابوس .
( 11 ) . د : كورنش .
( 12 ) . د : محصورين .
( 13 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : - « قلعه » .
( 14 ) . مج : به سبب .
( 15 ) . ل : پيكر .
( 16 ) . مج : و علام كرهّنا .
( 17 ) . د : و نفير و كوس .
( 18 ) . د : + نوا .
( 19 ) . د : دولتخان خود بر سبيل پيشكش و . . .
( 20 ) . اساس : و سوى .
( 21 ) . اساس : كهين .
( 22 ) . مج : - « ساير » .
( 23 ) . د : ديگر اجناس ساير .
( 24 ) . م : - « ايشان را » .