فوزى عظيم شمردند . « 1 » در آن روز بسيارى از آن قوم بداختر به پاداش كار ناهنجار گرفتار آمده و رؤس آن قوم « 2 » منحوس به وساطت شير شكاران عرصهء هيجا « 3 » به نظر كيميا اثر « 4 » اين پادشاه اقليم گير قلعه « 5 » گشا رسيده آن ناسخ مآثر حاتم ، « 6 » پلّهء ترازوى كرم را از نقود بىاندازه « 7 » گران ساخته ، جيب و دامان آمال و امانى « 8 » ايشان را نسخهء گنج قارونى مىساخت و كميت شيوا « 9 » بيانى در مضمار حسن مقال به صيد قلوب اصاغر و اعالى « 10 » مىتاخت . « 11 »
هر كس در آن آشوب ، جاى نقد جان در سر سوداى رضاى حضرت ظلّ اللّهى « 12 » كرده ، در خاك شده بود ، اولاد و احفادش به مزيد عنايت از خاك برمىخاست . « 13 »
سعادتمند عاقلى كه جنس بدن خاكى را به نقد رضاى اين خسرو اقبال آيين فروخت و متاع « 14 » نعيم جاودانى كه جنسى بس « 15 » گرانبها است ، خريدارى نمود و دولتمند صاحبدلى كه رخت اقامت از اين سراچهء تنگ بربست و در گلستان ناز و نعيم آن جهانى گشود .
بعد از وقوع فتحى چنين كه ديدهء دوربين آسمان در بسيط زمين از آغاز تركيب و تخمير « 16 » ماء « 17 » وطين آن چنان فتحى ملاحظه ننموده بود ، مصلحت سنج « 18 » عدل رسا كه به هريك از افراد انسان « 19 » از [ گ 202 آ ] مهر درخشان با شكفته رويان گلستان مهربانتر « 20 » است ، چنان اقتضا نمود كه يكى از بندگان زبان دان را با فرمان واجب الاذعان نزد محصوران فرستاده ، از كيفيت فتح قلعهء بست و استيصال
هامش
( 1 ) . مج : دانسته .
( 2 ) . م : گروه .
( 3 ) . م ، ل : هستى . مر : بى جا .
( 4 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : - « كيميا اثر » .
( 5 ) . مر : اقليم . ل : قلعه . د : عرصه .
( 6 ) . مج : حاطم .
( 7 ) . د : بيكران .
( 8 ) . مج : امانى و آمال .
( 9 ) . ل : پيشوا .
( 10 ) . م : اعلاء .
( 11 ) . مج : مىساخت .
( 12 ) . اساس : حضرت اللّهى . م ، مج ، د : ظلّ الهى .
( 13 ) . مر ، د : خواست . ل : داشت .
( 14 ) . مج : آئين و رخت متاع .
( 15 ) . م : پس .
( 16 ) . مر : + و تركيب .
( 17 ) . مج : ماه .
( 18 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : سنجى .
( 19 ) . ل : انسانى .
( 20 ) . م : مهربان مآثر .