تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 459

مساهمون:

ص٤٥٩
بر آن تند « 1 » بالا ، شه « 2 » كامياب * نمودى چو از « 3 » آسمان آفتاب
چون پويندگان صراط را طى آن « 4 » بىارتكاب تعب و آلام و مشقت مالاكلام ميسّر نمى « 5 » گرديد ، اما از آنجا كه پست و بلند قلّهء « 6 » سبزفام سپهر در پيش جولان برق عنان مهر درخشان يكسان است ، در اندك وقتى ، طىّ آن مسافت نموده ، به سلطان ميدانى كه بر سر دو راه واقع است ، نزول اجلال فرمودند . منزل شناسان طريق بندگى و مرحله پيمايان بوادى فرخندگى به عرض رسانيدند كه يكى از طرق مزبوره به سرحد « 7 » ولايت مشهد مقدس منتهى مىشود و ديگرى از نيشابور به كعبهء مأمول كه عبارت « 8 » است « 9 » از آستانهء مطهرهء « 10 » منوره باشد ، « 11 » مىپيوندد و اما « 12 » راه « 13 » سر ولايت به حسب قرب و گشادگى و هموارى « 14 » مزيت تمام دارد . از آنجا كه زيارت قدمگاه حضرت امام الجن و الانس « 15 » از راه نيشابور به حصول مىپيوست و اعتقاد والاى حضرت « 16 » ظلّ اللّهى « 17 » سرگرم پاى بوس آن حضرت بود ، « 18 » دورى « 19 » و پست « 20 » و بلندى آن راه به خود هموار « 21 » ساخته ، مقرر داشتند كه آغرق و احمال « 22 » و اثقال از راه سر ولايت روان شود و خود با جمعى كه ملتزم ركاب نصرت انتساب مىباشند ، « 23 » شكاركنان از راه نيشابور روانه گرديدند و به شوق « 24 » تمام و آرزوى مالا « 25 » كلام به زيارت سنگى كه نقش پاى « 26 » آن حضرت بر آن
هامش
( 1 ) . مج : شد . مر : بند . ل : راند . ( 2 ) . مج : شده . ( 3 ) . م : بر . ( 4 ) . مج : صراطى آن . د : راه صراط بىارتكاب . . . ( 5 ) . ده : مى . ( 6 ) . م : قلعه . ( 7 ) . اساس ، مج ، مر ، د ، ده : - « حد » . ( 8 ) . مج : عبادت . ( 9 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : - « است » . ( 10 ) . م ، مج ، ل ، د : مقدسه . ( 11 ) . مر : - « باشد » . ( 12 ) . مج : مىبندد . ( 13 ) . مر : - « راه » . ( 14 ) . د : هوا . ( 15 ) . ل : الانس و الجن . ( 16 ) . م : اعليحضرت . ( 17 ) . اساس ، د ، م ، مج : ظل الهى . ( 18 ) . د : بوده . ( 19 ) . مج : روى . د : - « دورى » . ( 20 ) . ده : پستى . ( 21 ) . اساس : بر خود هموار نموده با جمعى كه . . . ( 22 ) . مج : اجمال . ( 23 ) . د : مىباشد . ( 24 ) . م ، ل : تشوق . ( 25 ) . مج : و الا . ( 26 ) . م : + مبارك .